Naturalną konsekwencją łączenia się ludzi w związki i ewolucyjnym efektem życia (a raczej pożycia) intymnego są dzieci. Dla kobiet, które mają cukrzycę, ciąża to nie lada wyzwanie. Na co warto zwrócić wtedy szczególną uwagę?
Cukrzyca a ciąża – czy jest się czego obawiać?
W okresie oczekiwania na dziecko kluczowe znacznie ma samokontrola. Im wyniki glikemii bardziej zbliżone do fizjologicznych, tym mniejsze ryzyko dla zdrowia rozwijającego się dziecka.
Zobacz także: Cukrzyca a związki i życie intymne
Ciąża dużego ryzyka
Cukrzyca i ciąża łącza się w dwójnasób, u części dotychczas zdrowych kobiet w ciąży diagnozuje się cukrzycę ciążową. Cukrzycę ciążową leczy się zazwyczaj odpowiednią dietą, a czasem też insulinoterapią. Wyleczenie następuje w momencie, gdy rodzi się dziecko. Panie z cukrzycą ciążową muszą tylko pamiętać, że ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. w przyszłości jest u nich większe, niż u kobiet bez cukrzycy w ciąży.
Innym rodzajem jest cukrzyca „przedciążowa” i określa każdy rodzaj cukrzycy, który zdiagnozowany był przed ciążą – w znacznej większości przypadków jest to cukrzyca typu 1. Gdy kobieta z cukrzycą typu 1. dowiaduje się, że jest w ciąży, powinna jak najprędzej udać się nie tylko do ginekologa, ale także diabetologa. Odpowiednie glikemie są dla rozwoju dziecka ogromnie ważne – duże wahania glikemii, szczególnie w pierwszych miesiącach ciąży, mogą negatywnie wpłynąć na rozwój malucha. Częste hiperglikemie powodują z kolei makrosomię, czyli nadmierną masę płodu w stosunku do wieku ciąży. Dziecko z makrosomią ma jednak nie tylko dużą wagę urodzeniową (waga wynika z nadmiaru tkanki tłuszczowej), ale może mieć także nie do końca rozwinięte wszystkie narządy. W konsekwencji dziecko ma większe ryzyko nadwagi, otyłości, nadciśnienia czy cukrzycy typu 2. w przyszłości i innych problemów zdrowotnych także zaraz po narodzeniu.
Ciąża a insulinoterapia
W wyniku hormonalnej burzy, w poszczególnych trymestrach bardzo zmienia się poziom zapotrzebowania na insulinę:
- pierwszy trymestr − kobiety z cukrzycą często mają hipoglikemię i muszą zmniejszać dotychczasowe dawki insuliny,
- drugi trymestr − zapotrzebowanie zaczyna delikatnie rosnąć, czyli wraca do normalnego zapotrzebowania,
- trzeci trymestr – zapotrzebowanie rośnie zdecydowanie, kobiety z cukrzycą muszą wtedy dawać dwu-, trzy- albo nawet czterokrotnie większe dawki insuliny niż normalnie.
Z powyższych powodów bardzo skrupulatna samokontrola cukrzycy w ciąży jest więc nieodzowna, a sporym ułatwieniem w prowadzeniu samokontroli może być pompa insulinowa z systemem ciągłego monitoringu glikemii (CGM). W ramach akcji Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy „Program Leczenia Osobistymi Pompami Insulinowymi Kobiet Ciężarnych z Cukrzycą”, kobiety z cukrzycą typu 1. planujące ciążę lub będące w pierwszych tygodniach mogą wypożyczyć pompę z CGM z biorącej udział w programie poradni. Zestawy infuzyjne i sensory do ciągłego monitoringu są wtedy bezpłatne.
Program obejmuje też planowanie ciąży, bo dobre glikemie są nie tylko kluczowe, by do zapłodnienia w ogóle doszło, ale także, by minimalizować ryzyko wad rozwojowych w czasie, gdy tworzą się wszystkie organy, czyli w pierwszym trymestrze. Najważniejszym zaleceniem lekarzy diabetologów i ginekologów jest to, by ciążę planować, a nie „wpadać”. Bo cukrzyca to już nie tylko problem przyszłej mamy. To problem, który od razu może przyczynić się do problemów zdrowotnych jej dziecka. Może, ale nie musi, i wiele kobiet rodzi zdrowe dzieci, a ich ciąża przebiega zupełnie normalnie. Warto się starać z cukrzycą podwójnie!
