Badania w ciąży – kiedy badania prenatalne, USG w ciąży, KTG, posiew z pochwy

Liczba i rodzaj badań wykonywanych w czasie ciąży zależy od trymestru i stanu zdrowia matki oraz dziecka.

Pierwsza wizyta w ciąży

Pierwszy raz do lekarza należy się udać, gdy tylko zorientujesz się, że jesteś w ciąży. Najlepiej przed upływem ósmego tygodnia, czyli mniej więcej, trzy tygodnie po spodziewanej miesiączce. Podczas wizyty ginekolog przeprowadzi wywiad – zapyta o historię Twoich chorób, rodzinnych dolegliwości czy obciążeń genetycznych. Następnie zostaniesz poddana standardowym badaniom – wagi, wzrostu, ciśnienia, piersi oraz USG.

Pierwsze badanie za pomocą ultrasonografu pozwala określić przybliżony termin porodu, rozwój płodu, wiek, wszelkie nieprawidłowości – w tym ciążę pozamaciczną. Lekarz pobierze też wymaz z pochwy do badań bakteriologicznych i cytologii. Dodatkowo będziesz musiała wykonać badanie krwi i moczu.

Femibion 1 Wczesna ciąża Femibion 1 Wczesna ciąża zawiera podwójne źródło folianów: kwas foliowy i Metafolin (L-metylofolian wapnia) – aby wspierać wzrost tkanek matczynych w czasie ciąży. Zawiera również cholinę, która przyczynia się do prawidłowego metabolizmu homocysteiny. SPRAWDŹ

I trymestr ciąży − badania

Podczas pierwszego trymestru ciąży należy wykonać badania, takie jak:

• morfologia krwi, oznaczenie grupy krwi i czynnika RH − by wykluczyć konflikt serologiczny,
• badanie WR (odczyn Wassermana) – badanie na nosicielstwo kiły,
• oznaczenie poziomu glukozy we krwi na czczo – podwyższony poziom może oznaczać cukrzycę ciążową,
• badanie przeciwciał w kierunku toksoplazmozy i wirusowi cytomegalii
• pomiar ciśnienia,
• badanie moczu,
• cytologia,
• USG.

II trymestr ciąży – badania

W trakcie drugiego trymestru ciąży ponownie powinny zostać wykonane następujące badania:

• test obciążenia glukozą (ryzyko cukrzycy ciążowej),
• badanie przeciwciał w kierunku toksoplazmozy.

III trymestr ciąży – badania

Dodatkowo w trzecim trymestrze ciąży wykonuje się:

• badanie na nosicielstwo wirusa żółtaczki typu B,
• posiew z pochwy i badanie WR,
• jeszcze raz badanie przeciwciał w kierunku toksoplazmozy, jeśli wynik w poprzednich badaniach był ujemny,
• KTG – badanie sprawdza pracę serca i czynność skurczową macicy.

Jak wygląda badanie USG w ciąży?

Ciężarna kładzie się na łóżku, a ginekolog przesuwa sondą po posmarowanym żelem brzuchu przyszłej mamy. Na ekranie ukazuje się obraz wnętrza macicy. To głowica aparatu USG wysyła fale dźwiękowe o bardzo wysokiej częstotliwości, które odbijają się od narządów wewnętrznych, powracają i są analizowane przez komputer, a następnie przetwarzane na obraz monitora.

Żeby sprawdzić, czy maluch rozwija się prawidłowo, mierzy się pewne przekroje jego ciała. Na tej podstawie komputer wylicza w przybliżeniu przewidywaną wagę dziecka. Jednak na początku ciąży, do 12. tygodnia, kiedy zarodek jest jeszcze bardzo mały, najwięcej informacji przynosi USG dopochwowe. Wykonuje się je sondą grubości palca, wprowadzaną na kilka centymetrów do pochwy. Tą metodą ocenia się również szyjkę macicy w późniejszych tygodniach ciąży, jeśli podejrzewa się, że rozwiera się zbyt wcześnie.

Trzy badania USG w ciąży

Najczęściej USG wykonuje się trzykrotnie: w 7.-8. tygodniu ciąży, w 18.-20. tygodniu i w 36.-37. tygodniu. Są jednak takie sytuacje, które wymagają częstszego monitoringu przez USG. Należą do nich – cukrzyca ciężarnej, ciąża bliźniacza, zagrożenie poronieniem czy przedwczesnym porodem.

1.     7.-8. tydzień ciąży – lekarz stwierdza ciążę, na monitorze widoczny jest pęcherzyk ciążowy z zarodkiem wewnątrz.

2.     18.-20. tydzień ciąży − ginekolog mierzy poszczególne części ciała dziecka, a następnie ocenia budowę struktur mózgu, budowę kości czaszki i kręgosłupa, położenie i budowę serca, żołądka, nerek i innych narządów wewnętrznych, a także umiejscowienie łożyska. Widać już płeć dziecka, pod warunkiem że chce ją pokazać.

3.     36.-37. tydzień ciąży − pozwala ocenić położenie dziecka, jego wymiary i wagę. Te informacje będą bezcenne dla lekarza przy porodzie.

Badania prenatalne

Jeśli skończyłaś 35 lat lub, gdy w rodzinie zdarzały się wady genetyczne, warto zrobić badania prenatalne.

Mogą one być nieinwazyjne (a więc bezpieczne dla dziecka, takie jak test PAPP-A) lub inwazyjne (niosą ze sobą ryzyko poronienia – biopsja trofoblastu, amniopunkcja). Decyzja należy do Ciebie.