Lamotrygina jest lekiem o działaniu przeciwpadaczkowym i stabilizującym nastrój. Dzięki temu może być stosowana do zapobiegania oraz przerywania napadów toniczno-klonicznych, czyli jednego z typów napadów występujących w padaczce. Ponadto może być wykorzystywana w leczeniu manii w chorobie afektywnej dwubiegunowej, w celu zapobiegania migrenie oraz w terapii napadów związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta.
Lamotrygina – jak działa?
Lamotrygina jest blokerem kanałów sodowych zależnym od napięcia i stosowania. Hamuje powtarzające się, częste wyładowania neuronów oraz redukuje uwalnianie glutaminianu, kluczowego neuroprzekaźnika zaangażowanego w powstawanie napadów padaczkowych. Te działania prawdopodobnie odpowiadają za właściwości przeciwpadaczkowe lamotryginy. Co do mechanizmu działania w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych, nie jest on w pełni poznany, ale interakcja z kanałami sodowymi bramkowanymi napięciem prawdopodobnie odgrywa istotną rolę.
Lamotrygina – kiedy stosować?
Lamotrygina jest wskazana w leczeniu padaczki u dorosłych i młodzieży w wieku 13 lat i powyżej, zarówno jako terapia skojarzona jak i monoterapia, w przypadku napadów częściowych i uogólnionych, włączając napady toniczno-kloniczne oraz napady związane z zespołem Lennox-Gastaut. Może być również stosowana jako lek przeciwpadaczkowy rozpoczynający terapię w zespole Lennox-Gastaut. U pacjentów w wieku 2-12 lat lamotrygina jest wskazana jako terapia skojarzona dla napadów częściowych i uogólnionych, w tym napadów toniczno-klonicznych, a także w leczeniu skojarzonym i monoterapii w typowych napadach nieświadomości związanych z zespołem Lennox-Gastaut. W przypadku zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u pacjentów powyżej 18. roku życia lamotrygina jest zalecana do zapobiegania epizodom depresji u osób z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi typu I, gdzie epizody depresyjne dominują. Nie jest zalecana jako leczenie doraźne epizodów manii lub depresji.
Lamotrygina – najczęstsze działania niepożądane
Działania niepożądane lamotryginy zostały sklasyfikowane ze względu na występowanie podczas leczenia padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.
W przypadku leczenia padaczki możliwe są następujące zaburzenia krwi i układu chłonnego: bardzo rzadko występujące nieprawidłowości hematologiczne, takie jak neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza. Istnieje również ryzyko limfadenopatii. Zaburzenia hematologiczne oraz limfadenopatia mogą, ale nie muszą być związane z zespołem nadwrażliwości. Rzadko może wystąpić zespół nadwrażliwości, charakteryzujący się objawami takimi jak gorączka, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych, obrzęk twarzy, nieprawidłowości w wynikach badań morfologii krwi i badań czynności wątroby, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe oraz niewydolność wielonarządowa.
Lamotrygina – najczęstsze interakcje
Badania interakcji z lamotryginą przeprowadzono wyłącznie na osobach dorosłych. Wykazano, że lamotrygina jest metabolizowana przez UDP-glukuronylotransferazy. Nie ma dowodów na znaczącą klinicznie indukcję lub hamowanie aktywności enzymów wątrobowych metabolizujących leki, co oznacza niskie prawdopodobieństwo interakcji między lamotryginą a lekami metabolizowanymi przez cytochrom P450. Chociaż lamotrygina może wywoływać indukcję swojego własnego metabolizmu, jest to zjawisko minimalne i mało prawdopodobne, aby miało istotne konsekwencje kliniczne.
Lamotrygina– stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Leki przeciwpadaczkowe stanowią ryzyko dla kobiet w ciąży. Lamotrygina stosowana w padaczce może zwiększać ryzyko wad rozwojowych u dziecka. Konieczne jest monitorowanie stężenia leku w surowicy przed, w trakcie i po ciąży. Lamotrygina przenika do mleka matki, co może wpływać na niemowlę. Zaleca się rozważenie stosowania kwasu foliowego.
Lamotrygina – w jakich postaciach występuje?
Lamotrygina występuje w postaci tabletek.
refundowany