Korzeń rzewienia jest pozyskiwany z rośliny rzewień lekarski (łac. Rheum officinale), znanej też pod nazwą rabarbar lekarski. Najważniejszymi składnikami korzenia rzewienia są antrazwiązki, z których najważniejszym jest reina. Poza tym w surowcu tym są garbniki, które nadają mu właściwości ściągających. Antrazwiązki działają drażniąco na śluzówkę jelita i przez to powodują działanie przeczyszczające i regulują pracę układu pokarmowego.
Korzeń rzewienia – jak działa?
Korzeń rzewienia jest składnikiem wielu leków złożonych, znanych z poprawy apetytu, działania żółciopędnego oraz przeciwdziałania trądzikowi. Jego mechanizm działania opiera się głównie na właściwościach żółciopędnych, wspomagając proces wydzielania żółci z wątroby do jelit, co może poprawiać trawienie i wspomagać apetyt. W przypadku leków przeciwtrądzikowych, korzeń rzewienia może wpływać na zmniejszenie stanów zapalnych skóry i regulować wydzielanie łoju, co przyczynia się do łagodzenia objawów trądziku. Korzeń rzewienia jest znanym surowcem ze względu na obecność dwóch rodzajów związków: antrazwiązków o działaniu przeczyszczającym oraz zapierających garbników. Jego działanie zależy od stosowanej dawki - mniejsze ilości mają działanie zapierające, podczas gdy większe działają przeczyszczająco.
>> Rzewień dłoniasty – właściwości lecznicze, działanie, zastosowanie
Korzeń rzewienia – kiedy stosować?
Korzeń rzewienia znajduje zastosowanie w leczeniu zaparć, niestrawności, hemoroidów oraz jako pomocniczy składnik preparatów przeciwtrądzikowych i poprawiających apetyt.
>> Zaparcia – przyczyny i leczenie. Jak zmiękczyć twardy stolec?
Korzeń rzewienia – najczęstsze działania niepożądane
Podobnie jak każdy lek, korzeń rzewienia może powodować działania niepożądane, jednakże nie występują one u wszystkich pacjentów stosujących ten lek. Korzeń rzewienia, często nadużywany w wielu preparatach, może prowadzić do tolerancji, rozleniwienia pracy jelit i utratę elektrolitów. Jego nadmierne stosowanie może nasilać zaparcia i powodować zaburzenia pracy jelit. Nie powinno się lekceważyć skutków jego obecności w preparatach ze względu na możliwe działania niepożądane
>> Domowe sposoby na zaparcia
Korzeń rzewienia – najczęstsze interakcje
Długotrwałe stosowanie suplementów z korzeniem rzewienia może prowadzić do hipokaliemii, nasilając działanie glikozydów nasercowych. Interakcje z lekami, takimi jak leki przeciwarytmiczne, chinidyna, oraz preparaty wpływające na wydłużenie odstępu QT, mogą wystąpić przy jednoczesnym stosowaniu rzewienia. Współdziałanie tego zioła z innymi lekami mogącymi wywoływać hipokaliemię, takimi jak diuretyki, kortykosteroidy czy korzeń lukrecji, może zwiększać niebezpieczeństwo zaburzeń równowagi elektrolitowej.
>> Lukrecja – właściwości lecznicze, działanie i zastosowanie
Korzeń rzewienia – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Korzenia rzewienia nie należy stosować okresie ciąży i karmienia. Nie zaleca się stosowania korzenia rzewienia w okresie karmienia piersią z powodu możliwości przenikania substancji aktywnych do mleka matki. Chociaż nie odnotowano działań niepożądanych u kobiet w ciąży ani szkodliwości preparatów dla płodu, eksperymentalne dane dotyczące ryzyka genotoksyczności kilku antranoidów sugerują, że kobiety w ciąży powinny unikać preparatów zawierających korzeń rzewienia.
>> Czopki glicerynowe, czyli apteczny sposób na zaparcia
Korzeń rzewienia – w jakich postaciach występuje?
Korzeń rzewienia występuje w postaci tabletek powlekanych oraz ziół do zaprzania
>> Leki na zaparcia - na receptę, bez recepty