Redakcja Apteline (114)

Naukowcy zaobserwowali aż 7-krotnie wyższe ryzyko złamań kości u cukrzyków w porównaniu z osobami zdrowymi. Problem ten dotyczy osób chorych zarówno na cukrzycę typu 1., jak i na cukrzycę typu 2.

Cukrzyca typu 2. może powodować zaburzenia pamięci i problemy z koncentracją. Na szczęście można temu zapobiec – naukowcy z Japonii donoszą, że wystarczą umiarkowane ćwiczenia fizyczne.

Witamina B12 (kobalamina) pełni rolę regulatora produkcji czerwonych krwinek – jej niedobór może prowadzić do wystąpienia niedokrwistości. Na przyjmowanie odpowiedniej ilości witaminy B12 powinny zwrócić uwagę szczególnie kobiety w ciąży oraz dzieci.

Organiczne związki chemiczne z grupy lipidów, ceramidy, sprzyjają rozwojowi insulinooporności. Najnowsze badania wykazały, że wysoki poziom tych związków może być czynnikiem ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 2. oraz stłuszczenia wątroby.

Obecnie metformina to uniwersalny lek pierwszego wyboru w leczeniu cukrzycy typu 2., jednak problemem bywa często kontynuacja terapii. Ponadto, jak podkreślają naukowcy, nawet metformina nie jest odpowiednim rozwiązaniem dla każdego. Ważna jest indywidualizacja leczenia.

Cukrzyca typu 1. może być poprzedzona zmianami we florze bakteryjnej jelit. Od gatunków bakterii, które zasiedlają nasze jelita, może zależeć rozwój cukrzycy.

Rozpoznane w wieku średnim cukrzyca typu 2. lub stan przedcukrzycowy mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia problemów z pamięcią i problemów z koncentracją w ciągu 20 lat od diagnozy.

Podstawowymi metodami leczenia insulinooporności są redukcja nadmiarowej masy ciała, aktywność fizyczna oraz zrównoważona, zdrowa dieta. Leczenie farmakologiczne w postaci metforminy zalecane jest osobom o bardzo wysokim ryzyku rozwoju cukrzycy typu 2.

Historia odkrycia insuliny i pierwszej terapii insulinowej jest fascynująca. Stoją za nią ludzkie dramaty, konflikty i pasje. Współcześni diabetycy wiele zawdzięczają czterem bohaterom z uniwersytetu w Toronto.