Redakcja Apteline (101)

Mianem atopii określa się nieprawidłową reakcję organizmu na alergeny powszechnie występujące w środowisku. Kontakt z alergenem, którym mogą być pokarmy, kurz, sierść zwierząt domowych czy pozostałości proszku do prania na odzieży, stymuluje wytwarzanie przeciwciał IgE, odpowiedzialnych za reakcję alergiczną.

W diagnostyce atopowego zapalenia skóry – oprócz analizy objawów AZS i testów laboratoryjnych – w celu wskazania substancji odpowiedzialnych za nadmierną reakcję uczuleniową wykonuje się szereg testów skórnych, takich jak: skórne testy punktowe, atopowe testy płatkowe czy skórne ekspozycyjne testy pokarmowe.

Atopowe zapalenie skóry jest chorobą immunologiczną, w której dochodzi do nadmiernej produkcji przeciwciał w reakcji na alergen. W laboratoryjnym badaniu krwi można oznaczyć całkowite stężenie przeciwciał IgE lub stężenie przeciwciał IgE przeciwko konkretnym alergenom lub całym ich grupom. Wykraczający poza normę wynik tych badań umożliwia diagnozę AZS.

Diagnozę atopowego zapalenia skóry stawia się na podstawie kondycji skóry pacjenta – występowania typowych dla tego schorzenia zmian, świądu i suchości. W analizie objawów i rozpoznaniu AZS pomocne są zestawy kryteriów – wg Williamsa oraz wg Hanifina i Rajki.

Atopowe zapalenie skóry to alergiczna choroba przewlekła, która przebiega z okresami zaostrzeń i remisji. Najbardziej charakterystycznymi objawami schorzenia są uporczywy świąd skóry oraz czerwone zmiany przypominające liszaje. AZS najczęściej diagnozowane jest u małych dzieci, dorośli chorują zdecydowanie rzadziej.

Pompa insulinowe to niewielkie, osobiste urządzenie umożliwiające diabetykom prowadzenie aktywnego trybu życia i ograniczające konieczność wykonywania iniekcji z insuliny. Działa ona podobnie jak trzustka i poprawia komfort życia. Dla kogo przeznaczone są pompy insulinowe? Jakie są ich rodzaje? Ile kosztuje pompa insulinowa oraz kto dostanie na nią refundację?

Zespół stopy cukrzycowej to jednostka chorobowa dotycząca coraz to większej części naszego społeczeństwa. Prowadzi do niej przede wszystkim źle kontrolowana cukrzyca. Leczenie jest skomplikowane i długotrwałe. Jednak przy odpowiedniej współpracy pacjenta z lekarzem możliwe jest zapobiegnięcie najgorszemu, czyli amputacji kończyny.

Stopa Charcota to jedno z najsłabiej poznanych powikłań cukrzycy. Mimo że dotyczy nawet do 7,5 proc. chorych z cukrzycą – dokładna patogeneza tego schorzenia nadal pozostaje tajemnicą. Co wiemy o tym powikłaniu cukrzycy?

Zespół stopy cukrzycowej to bardzo groźne powikłanie cukrzycy – zaniedbania w kontroli lub leczeniu tego schorzenia może doprowadzić nawet do amputacji. Dlatego należy zminimalizować ryzyko rozwinięcia się stopy cukrzycowej.