Marta Wiśniewska (15)

Sosna zwyczajna (z łac. Pinus sylvestris) znana jest również jako sosna pospolita. Należy do rodziny sosnowatych (z łac. Pinaceae). Choć kojarzona jest głównie jako roślina sadownicza oraz surowiec drzewny, jej właściwości prozdrowotne i wysoka zawartość substancji biologicznie czynnych sprawiają, że stanowi również bardzo wartościowy surowiec leczniczy. Każda część sosny może być wykorzystana w celach terapeutycznych i korzystnie wpływać na funkcjonowanie organizmu. Najczęstszymi wskazaniami do zastosowania preparatów z sosny zwyczajnej są infekcje górnych dróg oddechowych, zakażenia bakteryjne i wirusowe, a także niektóre problemy skórne.

Słonecznik zwyczajny (z łac. Helianthus annus) od lat wykorzystywany jest jako roślina ozdobna, a także w lecznictwie, przemyśle spożywczym i kosmetyce. Zaliczany jest do rodziny roślin astrowatych (z łac. Asteraceae). W medycynie naturalnej stosuje się napary z koszyczków słonecznika oraz olej z jego nasion, będący bogatym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Ostróżeczka polna (łac. Consolida regalis) to roślina przypisana do rodziny jaskrowatych. Mimo że zaliczana jest do trujących, to w odpowiednich dawkach można ją stosować pod kontrolą lekarza. Warto jednak zaznaczyć, że preparaty na bazie ostróżeczki polnej przeznaczone są głównie do użycia zewnętrznego. W postaci maści, surowiec uszczelnia naczynia krwionośne w obrębie gałki ocznej, usuwa obrzęki wokół oczu, a w postaci płynu jest skuteczny w walce z pchłami i wszom.

Ostrożeń warzywny (łac. Cirsium oleraceum) jest cenną rośliną zaliczaną do rodziny astrowatych. Jest w pełni jadalny i dlatego często wykorzystywany jest w sztuce kulinarnej. Ostrożeń warzywny stosuje się zarówno profilaktycznie, jak i jako wsparcie leczenia niektórych jednostek chorobowych, w tym kamicy nerkowej, zapalenia zatok, reumatoidalnego zapalenia stawów, dny moczanowej, łuszczycy i trądziku.

Oman wielki (łac. Inula helenium) to bylina należąca do rodziny astrowatych. Roślina wykorzystywana jest nie tylko w fitoterapii, ale także kosmetyce i przemyśle alkoholowym. Składniki czynne omanu wielkiego sprawiają, że znalazł on zastosowanie w łagodzeniu dolegliwości układu pokarmowego (wspomaga trawienie, leczy ból brzucha), oddechowego (działa wykrztuśnie), moczowego (rola przeciwzapalna), a także problemów skórnych, w tym trądziku. Żele i maści na bazie byliny pozwalają pozbyć się uczucia swędzenia, pieczenia i zaczerwienienia po ugryzieniu owadów.

Oczar wirginijski (łac. Hamamelis virginiana) to roślina wykorzystywana jako surowiec farmaceutyczny i kosmetyczny. Substancje aktywne znajdujące się w jego składzie sprawiają, że jest z powodzeniem stosowany jako substrat do produkcji kosmetyków do pielęgnacji cery trądzikowej, łojotokowej, a także z problemem egzemy. W postaci maści i żelów niweluje hemoroidy. Napary z oczaru wirginijskiego stosowane doustnie łagodzą objawy infekcji górnych dróg oddechowych i stany zapalne jamy ustnej.

Naparstnica (łac. Digitalis) to roślina zaliczana do rodziny babkowatych. W medycynie ludowej znana jest ze swoich leczniczych właściwości już od XVIII wieku. Jest surowcem wykorzystywanym przede wszystkim jako składnik leków na choroby serca. Co więcej, preparaty lecznicze z wyciągiem z naparstnicy stosuje się w terapii niektórych dolegliwości nerek i pęcherza. Leki na bazie naparstnicy należy przyjmować wyłącznie pod kontrolą lekarza, gdyż w większych dawkach stanowi zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia.

Morszczyn pęcherzykowaty (łac. Fucus vesiculosus) to brunatnica porastająca morza i oceany. Ten glon znalazł zastosowanie w fitoterapii i kosmetyce. Jego składniki odżywcze wspierają odchudzanie, działają przeciwzapalnie, antyoksydacyjnie, przeciwzakrzepowo, stymulują układ odpornościowy, dostarczają organizmowi jodu, a także zmniejszają obrzęki.

Miodunka plamista (łac. Pulmonaria officinalis) to roślina zaliczana do rodziny ogórecznikowatych. Surowiec pozyskiwany z miodunki wykorzystywany jest przede wszystkim w łagodzeniu dolegliwości ze strony układu oddechowego, w tym kaszlu. Ponadto napary z rośliny stosuje się w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy i niektórych schorzeniach układu moczowego. Obecnie trwają badania kliniczne nad zastosowaniem ekstraktów z miodunki plamistej w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych, w tym choroby Alzheimera i Parkinsona.