Bisocard, 5 mg, 30 tabletek powlekanych (import równoległy Medezin)

Lek Bisocard jest lekiem, który blokuje wybiórczo receptory beta-adrenergiczne (obecne m. in. w sercu i naczyniach krwionośnych). Działa korzystnie m.in. u pacjentów z niewydolnością serca i objawową stabilną niewydolnością skurczową, chroniąc serce przed zbyt intensywną czynnością.

Lek Bisocard stosowany jest w leczeniu: 

• nadciśnienia tętniczego; 
• dławicy piersiowej (bólu w klatce piersiowej na skutek niedostatecznego zaopatrzenia serca w tlen); 
• stabilnej, umiarkowanej do ciężkiej, przewlekłej niewydolności serca, z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa ≤ 35% w ocenie echokardiograficznej), w skojarzeniu z inhibitorami ACE (konwertazy angiotensyny), lekami moczopędnymi oraz, w razie konieczności, glikozydami naparstnicy.

.

• jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprololu fumaran lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku; 
• jeśli u pacjenta stwierdzono wstrząs kardiogenny - ciężkie zaburzenie serca z przyspieszonym, słabo wyczuwalnym tętnem, niskim ciśnieniem tętniczym, zimną, wilgotną skórą, osłabieniem i omdleniem; 
• jeśli u pacjenta stwierdzono ciężką astmę oskrzelową lub ciężką przewlekłą obturacyjną chorobę płuc;
• jeśli u pacjenta stwierdzono wolną czynność serca (mniej niż 60 skurczów na minutę) - w razie wątpliwości należy poradzić się lekarza; 
• jeśli u pacjenta stwierdzono bardzo niskie ciśnienie tętnicze;
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia krążenia w kończynach (które mogą powodować mrowienie palców rąk i nóg lub ich blednięcie bądź sinienie); 
• jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia rytmu serca – wolną lub nieregularną czynność serca; 
• jeśli u pacjenta wystąpiła nagle niewydolność serca lub istniejąca niewydolność uległa nasileniu, co spowodowało konieczność dożylnego podawania leków zwiększających siłę skurczów serca; 
• jeśli pacjent stosuje jednocześnie floktafeninę (niesteroidowy lek przeciwzapalny) lub sultopryd (lek stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych); 
• jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną (stan, w którym odczyn krwi, pH, jest zbyt niski); 
• jeśli u pacjenta stwierdzono guz rdzenia nadnerczy (tzw. guz chromochłonny), który nie jest leczony.

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bisocard należy omówić to z lekarzem: 

• jeśli u pacjenta stwierdzono mniej nasiloną astmę oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobę płuc - należy stosować jednocześnie leki rozszerzające oskrzela, może być też konieczne zwiększenie ich dawki; 
• jeśli pacjent ma cukrzycę – lek Bisocard może maskować objawy hipoglikemii (zmniejszonego stężenia glukozy we krwi); 
• jeśli pacjent stosuje ścisłą dietę; 
• jeśli u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy I stopnia (zaburzenia przewodzenia w sercu); 
• jeśli u pacjenta stwierdzono dławicę Prinzmetala (ból w klatce piersiowej wywołany skurczem tętnic wieńcowych, zaopatrujących mięsień sercowy w krew); 
• jeśli u pacjenta występują mniej nasilone zaburzenia krążenia w kończynach; 
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności tarczycy (bisoprolol może maskować niektóre objawy nadczynności tarczycy, np. przyspieszoną czynność serca); 
• jeśli pacjent ma guz chromochłonny (guz rdzenia nadnerczy) - przed zaleceniem leku Bisocard lekarz będzie musiał zastosować odpowiednie leczenie; 
• jeśli pacjent ma (lub miał w przeszłości) łuszczycę (nawracająca choroba, charakteryzująca się czerwonobrunatnymi plamami i złuszczaniem skóry); 
• jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiły reakcje alergiczne – lek Bisocard może zwiększyć zarówno wrażliwość na substancje wywołujące reakcje alergiczne (alergeny), jak i nasilić reakcje alergiczne; 
• jeśli u pacjenta planowane jest leczenie odczulające (leczenie mające na celu zmniejszenie alergii, np. na użądlenia pszczół lub os); 
• jeśli u pacjenta planowany jest zabieg operacyjny - lek Bisocard może zmieniać reakcję organizmu na podawane leki.

Leczenie niewydolności serca lekiem Bisocard wymaga systematycznej kontroli lekarskiej. Jest to bezwzględnie konieczne, zwłaszcza na początku leczenia, podczas zwiększania dawki i w przypadku zakończenia leczenia.

Należy skonsultować się z lekarzem, jeśli którekolwiek z opisanych ostrzeżeń dotyczy pacjenta lub dotyczy sytuacji występujących w przeszłości.

Ze względu na brak doświadczenia dotyczącego stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży nie zaleca się jego stosowania w tej grupie wiekowej.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Przedstawione poniżej działania niepożądane sklasyfikowano według częstości ich występowania w następujący sposób:

Bardzo często (mogą występować u co najmniej 1 na 10 osób): 

• wolna czynność serca (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca).

Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób): 

• zawroty głowy, ból głowy; 
• nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca); 
• uczucie ziębnięcia lub drętwienia kończyn (palców rąk lub nóg); 
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka, zaparcie; 
• bardzo niskie ciśnienie tętnicze (niedociśnienie tętnicze), zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca; 
• uczucie zmęczenia, wyczerpanie (astenia) u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.

Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób): 

• zaburzenia snu, depresja; 
• nieregularna czynność serca lub nasilenie niewydolności serca (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); 
• wolna czynność serca (u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową); 
• niskie ciśnienie krwi występujące po zmianie pozycji ciała z leżącej lub siedzącej na stojącą; 
• skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub obturacyjną chorobą dróg oddechowych; 
• osłabienie mięśni i kurcze mięśni; 
• astenia u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lub dławicą piersiową.

Rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 1000 osób): 

• koszmary senne, omamy; 
• omdlenie; 
• suchość spojówek na skutek zmniejszonego wydzielania łez (co może być bardzo uciążliwe u pacjentów używających soczewek kontaktowych); 
• zaburzenia słuchu; 
• alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa; 
• zapalenie wątroby; 
• reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, nagłe zaczerwienienie skóry, wysypka; 
• zmniejszona sprawność seksualna (zaburzenia potencji); 
• zwiększone stężenie tłuszczów we krwi (triglicerydów) i zwiększona aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT).

Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 osób): 

• zapalenie spojówek; 
• nasilenie objawów łuszczycy lub wystąpienie podobnej, suchej, łuszczącej się wysypki; 
• wypadanie włosów.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.