Redakcja Apteline (36)

Słonecznik zwyczajny (z łac. Helianthus annus) od lat wykorzystywany jest jako roślina ozdobna, a także w lecznictwie, przemyśle spożywczym i kosmetyce. Zaliczany jest do rodziny roślin astrowatych (z łac. Asteraceae). W medycynie naturalnej stosuje się napary z koszyczków słonecznika oraz olej z jego nasion, będący bogatym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych oraz witamin rozpuszczalnych w tłuszczach.

Ostróżeczka polna (łac. Consolida regalis) to roślina przypisana do rodziny jaskrowatych. Mimo że zaliczana jest do trujących, to w odpowiednich dawkach można ją stosować pod kontrolą lekarza. Warto jednak zaznaczyć, że preparaty na bazie ostróżeczki polnej przeznaczone są głównie do użycia zewnętrznego. W postaci maści, surowiec uszczelnia naczynia krwionośne w obrębie gałki ocznej, usuwa obrzęki wokół oczu, a w postaci płynu jest skuteczny w walce z pchłami i wszom.

Ostrożeń warzywny (łac. Cirsium oleraceum) jest cenną rośliną zaliczaną do rodziny astrowatych. Jest w pełni jadalny i dlatego często wykorzystywany jest w sztuce kulinarnej. Ostrożeń warzywny stosuje się zarówno profilaktycznie, jak i jako wsparcie leczenia niektórych jednostek chorobowych, w tym kamicy nerkowej, zapalenia zatok, reumatoidalnego zapalenia stawów, dny moczanowej, łuszczycy i trądziku.

Oman wielki (łac. Inula helenium) to bylina należąca do rodziny astrowatych. Roślina wykorzystywana jest nie tylko w fitoterapii, ale także kosmetyce i przemyśle alkoholowym. Składniki czynne omanu wielkiego sprawiają, że znalazł on zastosowanie w łagodzeniu dolegliwości układu pokarmowego (wspomaga trawienie, leczy ból brzucha), oddechowego (działa wykrztuśnie), moczowego (rola przeciwzapalna), a także problemów skórnych, w tym trądziku. Żele i maści na bazie byliny pozwalają pozbyć się uczucia swędzenia, pieczenia i zaczerwienienia po ugryzieniu owadów.

Oczar wirginijski (łac. Hamamelis virginiana) to roślina wykorzystywana jako surowiec farmaceutyczny i kosmetyczny. Substancje aktywne znajdujące się w jego składzie sprawiają, że jest z powodzeniem stosowany jako substrat do produkcji kosmetyków do pielęgnacji cery trądzikowej, łojotokowej, a także z problemem egzemy. W postaci maści i żelów niweluje hemoroidy. Napary z oczaru wirginijskiego stosowane doustnie łagodzą objawy infekcji górnych dróg oddechowych i stany zapalne jamy ustnej.

Naparstnica (łac. Digitalis) to roślina zaliczana do rodziny babkowatych. W medycynie ludowej znana jest ze swoich leczniczych właściwości już od XVIII wieku. Jest surowcem wykorzystywanym przede wszystkim jako składnik leków na choroby serca. Co więcej, preparaty lecznicze z wyciągiem z naparstnicy stosuje się w terapii niektórych dolegliwości nerek i pęcherza. Leki na bazie naparstnicy należy przyjmować wyłącznie pod kontrolą lekarza, gdyż w większych dawkach stanowi zagrożenie dla zdrowia, a nawet życia.

Morszczyn pęcherzykowaty (łac. Fucus vesiculosus) to brunatnica porastająca morza i oceany. Ten glon znalazł zastosowanie w fitoterapii i kosmetyce. Jego składniki odżywcze wspierają odchudzanie, działają przeciwzapalnie, antyoksydacyjnie, przeciwzakrzepowo, stymulują układ odpornościowy, dostarczają organizmowi jodu, a także zmniejszają obrzęki.

Miodunka plamista (łac. Pulmonaria officinalis) to roślina zaliczana do rodziny ogórecznikowatych. Surowiec pozyskiwany z miodunki wykorzystywany jest przede wszystkim w łagodzeniu dolegliwości ze strony układu oddechowego, w tym kaszlu. Ponadto napary z rośliny stosuje się w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy i niektórych schorzeniach układu moczowego. Obecnie trwają badania kliniczne nad zastosowaniem ekstraktów z miodunki plamistej w leczeniu chorób neurodegeneracyjnych, w tym choroby Alzheimera i Parkinsona.

Miłek wiosenny (łac. Adonis vernalis) to bylina zaliczana do rodziny jaskrowatych. Obecność w jego składzie silnie działających glikozydów kardenolidowych sprawia, że leki i preparaty z dodatkiem tego zioła stosuje się wyłącznie pod nadzorem lekarza. Poza właściwościami leczniczymi, wykazuje powiem zdolności trujące. Miłek wiosenny znalazł zastosowanie przede wszystkim w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego i niektórych schorzeń nerek.