Redakcja Apteline (11)

Czas krzepnięcia krwi mierzony jest od momentu wynaczynienia krwi do chwili rozpoczęcia procesów krzepnięcia, czyli wytwarzania się skrzepu. Wskaźnik ten ma ogromne znaczenie diagnostyczne w przypadku większości zaburzeń krzepliwości krwi i zwykle stanowi diagnostkę podstawową w tym zakresie. Wykonanie badania czasu krzepliwości krwi pomaga ocenić stopień tych zaburzeń (im dłuższy czas, tym większe zaburzenie procesów krzepliwości krwi) oraz wskazać kierunek diagnostyki pogłębiającej.

Czas krwawienia to wskaźnik, stosowany w diagnozie zaburzeń procesów krzepnięcia krwi. Określa on długość czasu, jaka mija od chwili zranienia skóry do momentu ustania krwawienia. Wyniki te są szczególnie istotne w przypadku oceny choroby von Willebranda czy małopłytkowości. Co istotne, czas krwawienia (BT) należy do badań podstawowych, zlecanych do ogólnej oceny funkcjonalności i wydajności płytek krwi. Dopiero niepokojące lub niejednoznaczne wyniki badań w tym zakresie, są podstawą do diagnostyki pogłębiającej.

Czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) to badanie określane również jako czas częściowej tromboplastyny po aktywacji. Wskaźnik ten stosowany jest w diagnozie zaburzeń procesów krzepnięcia krwi i pomaga w zdiagnozowaniu przyczyn lub określenia kierunku dalszych poszukiwań diagnostycznych. Wykonanie badania czasu kaolinowo-kefalinowegi (APTT) zaleca się najczęściej w przypadku skaz krwotocznych o charakterze nabytym lub wrodzonym. Oprócz tego czas kaolinowo-kefalinowy (APTT) pozwala monitorować skuteczność leczenia przeciwzakrzepliwego.

Czas batroksobinowy to jeden ze wskaźników stosowanych w diagnozie zaburzeń krzepliwości krwi. W badaniu tym wykorzystuje się enzym reptylazę, a celem tej procedury jest ocena czasu potrzebnego do zainicjowania procesu powstawania skrzepu. To pozwala na przeanalizowanie funkcjonowania procesów krzepnięcia krwi.

Cytologia to jedno z przesiewowych i podstawowych badań w diagnostyce ginekologicznej. Polega na pobraniu fragmentu tkanki, którą następnie analizuje się pod kątem zmian nowotworowych. To kluczowe badanie w rozpoznawaniu raka szyjki macicy. Wykonuje się ją podczas wizyt kontrolnych u ginekologa, minimum raz w roku.

Cystatyna C to białko produkowane przez większość komórek ludzkiego organizmu. W diagnostyce laboratoryjnej traktowana jest jako wskaźnik prawidłowej pracy nerek. Jeśli stężenie cystatyny C jest zbyt wysokie, oznacza to, że nerki nie radzą sobie z filtracją, a więc istnieje czynnik, który zaburza ich właściwą pracę. W związku z tym oznaczenie stężenia cystatyny C pomaga ocenić wydolność nerek i wskazać ewentualnie dalszy kierunek badań.

Dopamina to jeden z hormonów produkowanych w ludzkim organizmie. Substancja ta spełnia niezwykle istotną rolę i reguluje wiele procesów zachodzących w organizmie człowieka. Jest ściśle związana z funkcjonowaniem układu nerwowego, gdyż to właśnie ośrodkowy układ nerwowy odpowiada za jej syntezę i wydzielanie. Dopamina wpływa m.in. na nastrój, sprawność funkcji poznawczych czy ogólną kontrolę motoryczną. Oznaczenie stężenia dopaminy wykonuje się w kierunku diagnostyki chorób neurologicznych, a także podejrzenia zmian nowotworów. Jej niedobór może powodować stany depresyjne. Czym zatem jest dopamina?

Dihydroksycholekalcyferol to aktywna forma witaminy D3, odgrywająca kluczową rolę w regulacji gospodarki wapniowo-fosforanowej. Dihydroksycholekalcyferol pobudza metabolizm i procesy mineralizacji kości, dlatego jego stężenie we krwi jest niezwykle istotne w przypadku zaburzeń związanych z funkcjonowaniem tych struktur. Najczęściej są to schorzenia takie jak osteoporoza, krzywica czy nadczynność przytarczyc.

Wątroba spełnia niezwykle istotne funkcje w organizmie – odpowiadaj za regulację gospodarki glukozowej oraz bierze udział w przemianach metabolicznych substancji. Jej schorzenia prowadzą do poważnych upośledzeń i często uniemożliwiają funkcjonowanie. Najczęstsze choroby wątroby to m.in. rak, marskość lub wirusowe zapalenie wątroby typu A, B lub C.