Perindopril jest inhibitorem konwertazy angiotensyny II, co oznacza, że blokuje jej syntezę. Przez to powoduje rozluźnienie ścian naczyń krwionośnych, zmniejszenie ciśnienia tętniczego oraz odciąża serce, a stosowany długofalowo zmniejsza przerost lewej komory serca. U chorych z chorobą wieńcową perindopril zmniejsza ryzyko zawału serca. Lek ten jest wykorzystywany do leczenia nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz choroby niedokrwiennej serca.
Perindopril – jak działa?
Peryndopryl jest inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę I do angiotensyny II, znanej jako ACE. Mechanizm działania polega na blokowaniu ACE, który zwykle przekształca angiotensynę I w angiotensynę II, a także inaktywuje bradykininę. To prowadzi do zwiększonej aktywności reninowej osocza i zmniejszenia wydzielania aldosteronu. Blokada ACE może także zwiększać aktywność układów kalikreiny-kininy, co przyczynia się do niektórych działań niepożądanych, takich jak kaszel. Aktywność peryndoprylu wynika z jego czynnego metabolitu, peryndoprylatu, podczas gdy inne metabolity nie wykazują działania hamującego ACE in vitro.
>> Diagnostyka nadciśnienia tętniczego
Perindopril – kiedy stosować?
Dawka 4 mg: Peryndopryl jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w leczeniu objawowej niewydolności serca. Może być również stosowany w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia incydentów sercowych u pacjentów z zawałem serca i/lub historią rewaskularyzacji.
Dawka 8 mg: Peryndopryl jest zalecany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia incydentów sercowych u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego i/lub historią rewaskularyzacji.
>> Zawał serca – objawy, przyczyny, pierwsza pomoc. Czy zawał serca boli?
Perindopril – najczęstsze działania niepożądane
Profil bezpieczeństwa peryndoprylu jest zgodny z profilem bezpieczeństwa inhibitorów ACE. Najczęstsze działania niepożądane, które zgłaszano w badaniach klinicznych oraz po zastosowaniu peryndoprylu, to:
- zawroty głowy,
- ból głowy,
- parestezje,
- zawroty głowy pochodzenia błędnikowego,
- zaburzenia widzenia,
- szum uszny,
- niedociśnienie tętnicze,
- kaszel,
- duszność,
- ból brzucha,
- zaparcie,
- biegunka,
- zaburzenia smaku,
- niestrawność,
- nudności,
- wymioty,
- świąd,
- wysypka,
- skurcze mięśni,
- osłabienie.
W rzadszych przypadkach mogą wystąpić również zaburzenia krwi i układu chłonnego, takie jak:
- eozynofilia,
- agranulocytoza,
- pancytopenia.
>> Przyczyny nadciśnienia tętniczego – nadciśnienie pierwotne i wtórne
Perindopril – najczęstsze interakcje
Badania kliniczne wykazały, że jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko wystąpienia zdarzeń niepożądanych, takich jak niedociśnienie, hiperkaliemia oraz zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek, w porównaniu z monoterapią antagonistami układu RAA. Niektóre leki lub grupy terapeutyczne mogą dodatkowo zwiększać ryzyko hiperkaliemii, takie jak aliskiren, sole potasu, leki moczopędne oszczędzające potas, NLPZ, heparyny, leki immunosupresyjne (np. cyklosporyna lub takrolimus), oraz trimetoprym. Kombinacja tych leków zwiększa ryzyko wystąpienia hiperkaliemii.
>> Beta-blokery – co to za leki? Lista
Perindopril – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Nie zaleca się stosowania inhibitorów ACE w I trymestrze ciąży, a w II i III trymestrze są one przeciwwskazane. Chociaż wyniki badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka teratogennego po narażeniu na działanie inhibitorów ACE w I trymestrze ciąży nie są jednoznaczne, nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Z wyjątkiem sytuacji, gdy leczenie inhibitorami ACE jest absolutnie konieczne, u pacjentek planujących ciążę zaleca się zmianę terapii na alternatywne leki przeciwnadciśnieniowe o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży.
>> Nadciśnienie tętnicze i stan przedrzucawkowy w ciąży
Perindopril – w jakich postaciach występuje?
Perindopril występuje w postaci kapsułek dojelitowych.
>> Komu grozi nadciśnienie tętnicze
nierefundowany