Redakcja Apteline (33)

Ludzka gonadotropina kosmówkowa, czyli beta hCG, jest hormonem białkowym produkowanym w okresie ciąży przez rozwijający się zarodek, a następnie przez łożysko. Jego zadaniem jest pobudzenie ciałka żółtego do wytwarzania progesteronu. Hormon odgrywa również znaczną rolę w procesach związanych z tworzeniem kosmówki, angiogenezą i implantacją. Nieprawidłowe wartości beta hCG w czasie ciąży mogą wskazywać na ciążę bliźniaczą, niewydolność łożyska, ciążę pozamaciczną, poronienie, a nawet zgon płodu.

Lipoproteina jest białkowo-tłuszczową cząsteczką odpowiedzialną za transport lipidów w organizmie człowieka. Te związki chemiczne mają kluczowe znaczenie w przenoszeniu cholesterolu i triglicerydów z jelita do komórek i narządów, gdzie są używane bądź magazynowane. Czym może być spowodowany wzrost stężenia lipoproteiny? Do przyczyn patologicznych wartości zaliczana jest hipercholesterolemia rodzinna, niedobór estrogenów, niekontrolowana cukrzyca bądź niedoczynność tarczycy. Niedobór cząsteczki współwystępuje natomiast z przewlekłą niewydolnością nerek.

Liczba płytek krwi (inaczej: trombocytów, krwinek płytkowych) jest określana w ramach morfologii krwi, polegającej na ilościowej i jakościowej ocenie obecnych elementów morfotycznych. Trombocyty biorą udział w procesie krzepnięcia krwi. Ze względu na wysoką zawartość serotoniny płytki krwi obkurczają naczynia krwionośne, zmniejszając tym samym powstałe krwawienie. Krwinki płytkowe zapoczątkowują tworzenie włókienek białkowych, czopując ranę. Ich niedobór może objawiać się krwawieniami ze skóry bądź błony śluzowej, przedłużającymi się miesiączkami i niewielkimi wybroczynami na skórze.

Lipaza to grupa enzymów produkowana przez trzustkę, a następnie wydzielana do światła przewodu pokarmowego. Najważniejszym z nich jest tzw. lipaza trzustkowa. Podstawowym zadaniem lipazy jest rozkład triglicerydów pokarmowych do glicerolu oraz kwasów tłuszczowych. Oznaczenie poziomu lipazy wskazane jest w przypadku podejrzenia ostrego bądź przewlekłego zapalenia trzustki, a nawet nowotworu tego narządu. Objawy niedoboru lipazy to m.in. epizodyczne bóle brzucha, zmiany skórne (żółtaki) oraz nawracające zapalenia trzustki.

Złocień maruna (Tanacetum parthenium) jest wieloletnią rośliną z rodziny astrowatych, naturalnie rosnącą w rejonie bałkańskich pasm górskich. Obecnie jest rozpowszechniona niemal w całej Europie, Azji, Chile, Dalekim Wschodzie i Ameryce Północnej. Na co pomaga złocień maruna? Roślina znana jest przede wszystkim ze swojego przeciwgorączkowego działania. Preparaty z zawartością kwiatów są również wykorzystywane w leczeniu nawracających bólów głowy, migren, stanów zapalnych i zakażeń bakteryjnych. Poznaj właściwości lecznicze, działanie i zastosowanie złocienia maruna!

Żarnowiec miotlasty (Cytisus scoparius) jest gatunkiem krzewu z rodziny bobowatych. Na co pomaga żarnowiec miotlasty? Roślina wykazuje silne działanie moczopędne, przeciwbólowe i rozwalniające. Najczęstszym wskazaniem do suplementacji są jednak problemy z sercem i krążeniem. Wyciągi z rośliny mogą być pomocne w leczeniu arytmii, tachykardii i obniżonego ciśnienia krwi. Poznaj właściwości lecznicze, działanie i zastosowanie żarnowca miotlastego!

Robinia akacjowa (z łac. Robinia pseudoacacia) zwana jest również grochodrzewem akacjowym lub robinią białą. Należy do rodziny bobowatych (z łac. Fabacea). Mimo podobnej nazwy nie należy mylić jej z drzewem akacją – są to dwa odrębne gatunki roślin. Robinia przez długi czas uznawana była wyłącznie za roślinę ozdobną, na przestrzeni lat wzrosło jednak jej znaczenie i wykorzystanie jako surowiec lecznicy. Posiada właściwości diuretyczne, pobudza wydzielanie żółci, zmniejsza produkcję kwasu solnego w żołądku. Preparaty na bazie kwiatów robinii akacjowej mają potencjalne zastosowanie w leczeniu chorób układu moczowego oraz pokarmowego.

Rdest wężownik (z łac. Polygonum bistorta) to roślina lecznicza i ozdobna, w medycynie ludowej rdest wężownik wykorzystywany był głównie do leczenia chorób przewodu pokarmowego oraz przy problemach skórnych. Obecnie jego popularność jest zdecydowanie niższa. Dostęp do aktualnych, rzetelnych danych na temat rdestu wężownika, jego właściwości i wskazań do stosowania jest dość ograniczony. Dlatego mimo potencjalnego, pozytywnego wpływu na organizm zaleca się ostrożność podczas jego przyjmowania oraz pozostawanie pod opieką specjalisty w przypadku stosowania kuracji.

Rdest ostrogorzki (z łac. Persicaria hydropiper) zwyczajowo nazywany jest także rdestem wodnym lub pieprzem wodnym. Jego nazwa pochodzi od jego charakterystycznego ostrego i gorzkiego smaku, przypominającego połączenie chili z pieprzem. Ziele rdestu ostrogorzkiego jest źródłem wielu substancji biologicznie czynnych, m.in. rutyny, związków garbnikowych i kwasów organicznych, dzięki czemu wykazuje on liczne właściwości prozdrowotne. Na uwagę zasługuje przede wszystkim jego działanie przeciwkrwotoczne, przeciwzapalne i moczopędne. Mimo wymienionych korzyści rdest ostrogorzki może mieć jednak również działanie trujące i toksyczne, dlatego jego stosowanie zawsze powinno być skonsultowane z lekarzem i odbywać się pod nadzorem specjalisty, który oceni potencjalne korzyści i zagrożenia.