Tiamazol jest lekiem o działaniu przeciwtarczycowym, czyli blokującym produkcję hormonów tarczycy. Lek ten hamuje wbudowanie cząsteczki jodu, niezbędnego składnika hormonów tarczycy do tyrozyny. Nie wpływa na wcześniej wytworzone hormony, ale nie pozwala na syntezę nowych, dlatego zaczyna działać z opóźnieniem. Tiamazol stosuje się w leczeniu nadczynności tarczycy, szczególnie gdy przebiega ona bez powstawania wola lub wole jest niewielkie. Może być także stosowany w ramach przygotowania do zabiegu usunięcia tarczycy oraz podczas przygotowania do leczenia jodem radioaktywnym.
Tiamazol – jak działa?
Tiamazol, będący metabolitem karbimazolu, działa poprzez hamowanie syntezy hormonów tarczycy. Działa jako substrat dla układu peroksydazy tarczycy, co prowadzi do zahamowania wbudowywania jodu do tyrozyny zawartej w tyreoglobulinie. W ten sposób hamuje wytwarzanie różnych hormonów tarczycy, takich jak monojodotyrozyna, dwujodotyrozyna, trójjodotyrozyna oraz tyroksyna. Tiamazol nie wpływa na ilość już zsyntetyzowanych hormonów ani na ich uwalnianie, co oznacza, że efekty jego działania pojawiają się dopiero po kilku dniach stosowania.
>> Choroby tarczycy – nadczynność i niedoczynność, przyczyny i objawy
Tiamazol – kiedy stosować?
Tiamazol jest zalecany w leczeniu nadczynności tarczycy oraz w przypadku przełomu tarczycowego. Jest również stosowany do przygotowania pacjentów do zabiegu wycięcia tarczycy oraz jako pomoc w leczeniu jodem radioaktywnym.
>> Nadczynność tarczycy – przebieg choroby, główne przyczyny
Tiamazol – najczęstsze działania niepożądane
Skutki uboczne:
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
- Agranulocytoza, choć rzadka (0,3-0,6% przypadków), może pojawić się po kilku tygodniach lub miesiącach od rozpoczęcia leczenia i wymaga przerwania stosowania produktu. W większości przypadków ustępuje samoistnie.
- Bardzo rzadko mogą wystąpić trombocytopenia, pancytopenia oraz uogólniona limfadenopatia.
Zaburzenia endokrynologiczne:
- Bardzo rzadko może wystąpić autoimmunologiczny zespół insulinowy, charakteryzujący się wyraźnym zmniejszeniem stężenia glukozy we krwi.
Zaburzenia układu nerwowego:
- Rzadko mogą pojawić się zaburzenia smaku, takie jak zmienione odczuwanie smaku lub brak odczuwania smaku. Te objawy mogą ustąpić po zakończeniu terapii.
>> USG tarczycy – kiedy wykonać i jak przebiega badanie? Interpretacja wyników
Tiamazol – najczęstsze interakcje
Interakcje:
- Niedobór jodu może zwiększyć odpowiedź tarczycy na tiamazol, podczas gdy nadmiar jodu może ją osłabić.
- Leki zawierające jod, np. amiodaron, oraz radiologiczne środki cieniujące mogą zmniejszyć skuteczność tiamazolu.
- Tiamazol może zmniejszyć wychwyt jodu radioaktywnego przez tarczycę.
- Nie są znane bezpośrednie interakcje tiamazolu z innymi lekami. Jednakże w przypadku nadczynności tarczycy, metabolizm i wydalanie innych leków mogą ulec zmianie, wymagając ewentualnego dostosowania dawkowania. Procesy te normalizują się po przywróceniu prawidłowej czynności tarczycy.
>> TSH – co to jest tyreotropina, kiedy wykonać badanie i jaki jest związek TSH z tarczycą?
Tiamazol – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Nieleczona nadczynność tarczycy w ciąży może prowadzić do poważnych komplikacji, takich jak poród przedwczesny lub wady rozwojowe płodu. Leczenie nadczynności tarczycy niewłaściwymi dawkami tiamazolu może z kolei zwiększyć ryzyko poronień. Tiamazol przenika przez barierę łożyskową, osiągając w krwi płodu stężenia porównywalne do tych w surowicy matki. Nieprawidłowe dawki mogą skutkować powstaniem wola i niedoczynności tarczycy u płodu oraz prowadzić do obniżonej masy urodzeniowej. Istnieją również doniesienia o częściowej aplazji skóry u noworodków urodzonych przez kobiety leczone tiamazolem.
>> Inozytol na tarczycę, PCOS, insulinooporność. Jak działa ta substancja witaminopodobna?
Tiamazol – w jakich postaciach występuje?
Tiamazol występuje w postaci tabletek.
>> Badanie tarczycy — na czym polega i kiedy należy je wykonać?
nierefundowany