Wygląda na to, że JavaScript jest wyłączony w twojej przeglądarce.
Musisz mieć uruchomioną obsługę JavaScript w przeglądarce, żeby korzystać z tej witryny.

Walproinian sodu (łac. Natrium valproicum) – działanie, wskazania, opis

Ceny podane na platformie są cenami maksymalnymi. Apteka ma prawo sprzedać zarezerwowany produkt po cenie niższej od prezentowanej na platformie. Nie dotyczy to leków refundowanych, w stosunku do których obowiązują ceny urzędowe.

16 produktów

Walproinian sodu – jak działa?

Walproinian sodu, lek przeciwpadaczkowy, jest związkiem chemicznym o budowie rozgałęzionego kwasu tłuszczowego. Jego dokładny mechanizm działania nie jest w pełni zrozumiany, ale badania laboratoryjne sugerują, że może on zwiększać poziom neuroprzekaźnika hamującego, kwasu γ-aminomasłowego (GABA), w przestrzeni synaptycznej. Ponadto wykazuje on wpływ na neuroprzekaźniki pobudzające oraz może bezpośrednio oddziaływać na kanały sodowe i potasowe w błonach komórkowych neuronów.

Walproinian sodu – kiedy stosować?

Walproinian sodu jest wskazany w leczeniu różnych typów napadów padaczkowych, takich jak napady pierwotnie uogólnione (np. petit mal, miokloniczne, toniczno-kloniczne, atoniczne), zarówno typowe jak i nietypowe. Może być również stosowany w innych postaciach padaczki, które nie reagują na inne leki przeciwpadaczkowe, w tym napadach częściowych (proste i złożone) oraz wtórnie uogólnionych. Walproinian może być także stosowany w leczeniu fazy maniakalnej zaburzeń afektywnych dwubiegunowych oraz epizodów maniakalnych, gdy lit jest niewskazany lub źle tolerowany. U małych dzieci, stosowanie walproinianu jest zalecane jedynie w wyjątkowych przypadkach i wymaga szczególnej ostrożności oraz dokładnego rozważenia korzyści i ryzyka.

Walproinian sodu – najczęstsze działania niepożądane

Działania niepożądane walproinianu sodu obejmują:

wystąpienie nowotworów łagodnych, złośliwych oraz o nieokreślonym charakterze (rzadko),

zaburzenia krwi i układu chłonnego, takie jak niedokrwistość, trombocytopenia lub leukopenia, zwykle ustępujące podczas kontynuacji leczenia lub po jego odstawieniu,

pancytopenię,

niewydolność szpiku kostnego,

zespół aplazji czysto czerwonokrwinkowej,

agranulocytozę,

niedokrwistość makrocytarną,

makrocytozę,

limfopenię,

neutropenię,

zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zespół niewłaściwego wydzielania wazopresyny (SIADH),

hiperandrogenizm (objawiający się m.in. hirsutyzmem, wirylizmem, trądzikiem, łysieniem typu męskiego i/lub zwiększonym stężeniem androgenów),

niedoczynność tarczycy.

Walproinian sodu – najczęstsze interakcje

Interakcje walproinianu sodu z innymi substancjami mogą mieć istotne znaczenie kliniczne. Substancje takie jak karbamazepina, fenytoina, fenobarbital i prymidon mogą obniżać stężenie walproinianu sodu w surowicy, dlatego zaleca się monitorowanie poziom leku we krwii, zwłaszcza na początku leczenia skojarzonego lub przy odstawianiu substancji indukującej enzymy. Felbamat może liniowo zwiększać stężenie wolnego kwasu walproinowego w surowicy, co również wymaga kontroli jego poziomu. Etosuksymid może umiarkowanie zmniejszać stężenie walproinianu. Fluoksetyna może zwiększać stężenie walproinianu sodu w surowicy, jednak mogą wystąpić przypadki, gdzie stężenie to maleje w wyniku jednoczesnego stosowania fluoksetyny. Dlatego istotne jest monitorowanie kliniczne i kontrolowanie stężenia leku w surowicy przy stosowaniu tych substancji jednocześnie.

Walproinian sodu – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią

Produkt leczniczy nie jest zalecany dla dzieci, młodzieży płci żeńskiej, kobiet w wieku rozrodczym ani kobiet w ciąży, chyba że inne opcje terapeutyczne są nieskuteczne lub niewłaściwie tolerowane. Kobiety w wieku rozrodczym, które są leczone tym lekiem, muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji. Jeśli to możliwe, należy unikać ciąży u kobiet przyjmujących ten lek, a jeśli planowanie ciąży jest rozważane, należy rozważyć zmianę na alternatywne leczenie. Zarówno monoterapia, jak i politerapia walproinianem w czasie ciąży, mogą być związane z ryzykiem wystąpienia wad wrodzonych u dziecka. Dostępne dane sugerują, że terapia wielolekowa, w tym walproinian, może zwiększać to ryzyko w porównaniu z monoterapią walproinianem.