Redakcja Apteline (145)

Rozpoznane w wieku średnim cukrzyca typu 2. lub stan przedcukrzycowy mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia problemów z pamięcią i problemów z koncentracją w ciągu 20 lat od diagnozy.

Podstawowymi metodami leczenia insulinooporności są redukcja nadmiarowej masy ciała, aktywność fizyczna oraz zrównoważona, zdrowa dieta. Leczenie farmakologiczne w postaci metforminy zalecane jest osobom o bardzo wysokim ryzyku rozwoju cukrzycy typu 2.

Historia odkrycia insuliny i pierwszej terapii insulinowej jest fascynująca. Stoją za nią ludzkie dramaty, konflikty i pasje. Współcześni diabetycy wiele zawdzięczają czterem bohaterom z uniwersytetu w Toronto.

Aplikując insulinę, trzeba pamiętać o sprawdzeniu ampułki, wymianie igły, sprawdzeniu miejsca wkłucia. Odpowiednie postępowanie higieniczne jest bardzo ważne.

Zgodnie ze stanowiskiem Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego monitorowanie glikemii jest integralną częścią leczenia cukrzycy. Diabetycy powinni dokonywać pomiarów poziomu cukru we krwi glukometrem oraz badać odsetek hemoglobiny glikowanej w laboratorium.

Cukrzyca to specyficzna choroba, której nie jesteśmy w stanie wyleczyć, ale którą możemy „trzymać w ryzach”. Obok przyjmowanych leków celowi temu służy samokontrola. Jak należy rozumieć to pojęcie w kontekście codziennego leczenia?

Od kiedy cukrzyca znana jest ludziom? Jak radzono sobie z tą chorobą zanim wynaleziono insulinę? Jak odkryto związek cukrzycy z cukrem? Przed Wami krótka historia diabetologii.

Mimo zaawansowanych badań i ogromnego postępu medycyny w ostatnich latach przyczyny zachorowań na cukrzycę typu 1. wciąż nie zostały dostatecznie zbadane. Wśród naukowców najwięcej uznania zyskuje pogląd, że za coraz częstsze występowanie cukrzycy typu 1. u dzieci odpowiedzialne są czynniki genetyczne i środowiskowe.

Gwałtownie rozwijająca się cukrzyca typu 1. wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Objawy, które się pojawiają, są typowe dla powikłania cukrzycy zwanego kwasicą ketonową, a nieleczone mogą prowadzić nawet do śmierci.