Chlorowodorek sotalolu jest postacią sotalolu, który należy do grupy niewybiórczych β-blokerów. Wykazuje właściwości przeciwarytmiczne. Lek ten blokuje receptory adrenaliny i powoduje zniesienie jej działania. Nie posiada jednak działania stabilizującego na błony komórkowe neuronów. Oddziałuje na układ przewodzący serca i powoduje wyrównanie rytmu serca. Wydłuża czas pomiędzy impulsami wysyłanymi przez węzeł przedsionkowo-komorowy – sterujący pracą serca. Sotalol stosowany jest w leczeniu ciężkich komorowych zaburzeniach rytmu serca.
Sotalol – jak działa?
Sotalol jest lekiem przeciwarytmicznym, wykazującym właściwości zarówno klasy II (jako niewybiórczy bloker receptorów b-adrenergicznych bez działania sympatykomimetycznego, stabilizujący błony komórkowe) jak i klasy III (przedłużający czas trwania potencjału czynnościowego serca). Działa poprzez spowolnienie pracy serca i wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co objawia się wydłużeniem odstępu PQ, czasu refrakcji węzła przedsionkowo-komorowego oraz odstępu QT i QTc, bez istotnych zmian w depolaryzacji komór (bez wpływu na szerokość zespołów QRS). Dodatkowo wydłuża czas refrakcji przedsionków, komór oraz dodatkowych dróg przewodzenia. Pomimo swoich właściwości b-adrenolitycznych, sotalol wykazuje zarówno działanie inotropowe ujemne, jak i działanie inotropowe dodatnie związane z właściwościami klasy III. Chociaż lek jest zazwyczaj dobrze tolerowany pod względem hemodynamicznym, zaleca się ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności komór. Jak inne b-adrenolityki, sotalol powoduje obniżenie ciśnienia krwi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.
>> Arytmia serca – objawy. Arytmia komorowa i nadkomorowa
Sotalol – kiedy stosować?
Sotalol jest zalecany do zapobiegania tachyarytmii komorowych stanowiących zagrożenie życia oraz objawowych tachyarytmii komorowych u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca. Ponadto, stosuje się go także w udokumentowanych przypadkach tachyarytmii nadkomorowych u pacjentów bez niekontrolowanej niewydolności serca, gdy konieczne jest leczenie, na przykład w utrzymaniu rytmu zatokowego po konwersji migotania lub trzepotania przedsionków.
>> Rodzaje tachykardii
Sotalol – najczęstsze działania niepożądane
Podobnie jak każdy lek, sotalol może powodować działania niepożądane, jednakże nie występują one u wszystkich pacjentów stosujących ten lek. Najczęstsze działania niepożądane związane z sotalolem wynikają z jego właściwości b-adrenolitycznych. Zwykle są one przejściowe, rzadko wymagają przerwania leczenia i ustępują po zmniejszeniu dawki. Najpoważniejsze działania niepożądane wynikają z proarytmicznych właściwości, włączając ryzyko torsades des pointes. W zakresie zaburzeń serca i naczyń, mogą wystąpić: częsta bradykardia zatokowa, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, duszność, ból w klatce piersiowej, kołatanie serca, obrzęk, nieprawidłowy zapis EKG, niedociśnienie, proarytmie, omdlenia, niewydolność serca, stan przedniedokrwienny, zespół Raynauda oraz nasilenie istniejącego chromania przestankowego.
>> Zespół chorej zatoki (zespół tachykardia-bradykardia) – czym jest i jak się objawia?
Sotalol – najczęstsze interakcje
Sotalol ze względu na swoje właściwości farmakologiczne może spowodować poważne zaburzenia rytmu serca, szczególnie w sytuacji hipokaliemii i/lub bradykardii. W kontekście interakcji z innymi lekami, sotalol jest uznawany za lek przeciwarytmiczny. Jednoczesne stosowanie z pewnymi innymi lekami mogącymi wydłużać odstęp QT wymaga szczególnej ostrożności, ścisłej kontroli klinicznej oraz monitorowania zapisu EKG, jednak w większości przypadków takie połączenia są przeciwwskazane. Należy unikać jednoczesnego stosowania sotalolu z floatafeniną, zwłaszcza w przypadku wstrząsu lub niedociśnienia wywołanego przez floatafeninę, ponieważ sotalol może hamować kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe.
>> Jaki powinien być prawidłowy puls. Czym grozi za wysoki lub za niski puls?
Sotalol – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Stosowanie sotalolu u kobiet w ciąży nie było poddane kontrolowanym badaniom. Badania na zwierzętach z użyciem sotalolu chlorowodorku w dawkach terapeutycznych nie wykazały działań teratogennych ani szkodliwego wpływu na płód. Jednak sotalol przenika przez łożysko u ludzi. Z uwagi na jego właściwości farmakologiczne, mogą wystąpić działania niepożądane u płodu i noworodka, szczególnie gdy stosowany jest w późnym okresie ciąży. Działanie b-adrenolityczne sotalolu może utrzymywać się u noworodków nawet przez kilka dni po urodzeniu, co może objawiać się bradykardią, niewydolnością oddechową lub hipoglikemią. Sotalol przenika do mleka matki w znacznych ilościach, nie zaleca się więc karmienia piersią podczas leczenia sotalolem.
>> 8 kroków do zdrowego serca
Sotalol – w jakich postaciach występuje?
Sotalol występuje w postaci tabletek.
>> Dieta śródziemnomorska najlepsza dla serca
nierefundowany
