Korzeń rzewienia jest pozyskiwany z rzewienia lekarskiego, znanego też pod nazwą rabarbar lekarski. Najważniejszymi składnikami korzenia rzewienia są antrazwiązki (antranoidy) cechujące się szerokim wpływem na organizm. Ich działanie przeczyszczające i stymulujące pracę układu pokarmowego ma zastosowanie w lecznictwie.
Korzeń rzewienia – jak działa?
Korzeń rzewienia jest składnikiem leków tradycyjnie stosowanych w leczeniu zaparć. Jego działanie opiera się głównie na dwóch mechanizmach:
- stymuluje wydzielanie wody i elektrolitów do światła jelita co powoduje rozrzedzenie mas kałowych oraz ułatwia ich pasaż,
- antrazwiązki zawarte w leku drażnią ściany jelit i sploty nerwowe zwiększając napięcie mięśni gładkich układu pokarmowego pobudzając przy tym perystaltykę.
>> Rzewień dłoniasty – właściwości lecznicze, działanie, zastosowanie
Korzeń rzewienia – kiedy stosować?
Leki bazujące na korzeniu rzewienia znajdują zastosowanie w leczeniu zaparć oraz poprawie perystaltyki jelit. Korzeń rzewienia wykorzystywany jest również w kosmetykach na trądzik czy szamponach do włosów ze względu bogactwo swoich składników.
Korzeń rzewienia – najczęstsze działania niepożądane
Korzeń rzewienia często nadużywany może prowadzić do:
- zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej,
- rozregulowania jelit,
- płynnych stolców (szczególnie u pacjentów cierpiących na nadwrażliwość jelit),
- białkomoczu,
- krwiomoczu,
- bólu brzucha,
- stanów skurczowych układu pokarmowego,
- nasilenia zaparć,
- hipokaliemii (niski poziom potasu w organizmie – szczególnie niebezpiecznie u osób cierpiących na choroby układu krążenia),
- odkładnia się pigmentów w błonie śluzowej jelit (zazwyczaj nieszkodliwe).
Ponadto podczas terapii rzewieniem może wystąpić zmiana zabarwienia moczu spowodowana obecnością w nim wielu związków roślinnych – taki efekt nie jest groźny dla zdrowia, ale może być często mylony z krwiomoczem. Przewlekłe przyjmowanie leku zawierającego rzewień lekarski może spowodować uzależnienie, które wiąże się z koniecznością przyjmowania zwiększonych dawek w celu uzyskania efektu przeczyszczającego.
Przeciwwskazania do stosowania korzenia rzewienia:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą,
- niedrożność jelit,
- atonia jelit (osłabienie lub zanik napięcia mięśniowego),
- ostre i przewlekłe choroby zapalne jelit (m.in. wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna),
- zapalenie wyrostka robaczkowego,
- guzki krwawnicze (hemoroidy),
- zapalenie kłębuszków nerkowych,
- kamica szczawianowa,
- biegunka,
- odwodnienie i zaburzenia elektrolitowe oraz bóle brzucha o niejasnej etiologii,
- okres ciąży i karmienia piersią.
>> Domowe sposoby na zaparcia
Korzeń rzewienia – najczęstsze interakcje
Długotrwałe stosowanie suplementów z korzeniem rzewienia może prowadzić do hipokaliemii m. in. nasilając działanie glikozydów nasercowych. Mogą wystąpić interakcje z lekami, takimi jak leki przeciwarytmiczne, chinidyna oraz preparaty wpływające na wydłużenie odstępu QT. Współdziałanie tego zioła z innymi lekami mogącymi wywoływać hipokaliemię, takimi jak diuretyki, sterydy kory nadnerczy czy korzeń lukrecji, może zwiększać niebezpieczeństwo zaburzeń równowagi elektrolitowej.
Korzeń rzewienia – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Korzenia rzewienia nie należy stosować okresie ciąży i karmienia piersią. Substancje aktywne korzenia mogą przenikać do mleka matki. Badania na zwierzętach wykazały działanie teratogenne lub zabójcze dla płodu.
Korzeń rzewienia – w jakich postaciach występuje?
Leki na bazie korzenia rzewienia występują w postaci tabletek, kapsułek oraz płynnego wyciągu ziołowego.
>> Leki na zaparcia - na receptę, bez recepty