Dekstrometorfan jest pochodną morfiny. Związek ten wykazuje działanie przeciwkaszlowe, stosuje się go w przypadku suchego kaszlu oraz kaszlu wywołanego przez substancje drażniące. Ze względu na podobieństwo do morfiny może być wykorzystywany w czasie odstawiania substancji psychoaktywnych.
Dekstrometorfan – jak działa?
Dekstrometorfan jest nieopioidowym lekiem przeciwkaszlowym, który działa na ośrodkowy układ nerwowy, a dokładniej na rdzeń przedłużony. Blokuje receptory NMDA (N-metylo-D-asparaginianu), co zmniejsza odruch kaszlowy. Dzięki temu dekstrometorfan jest skuteczny w tłumieniu kaszlu bez wywoływania uzależnienia oraz euforii, charakterystycznych dla opioidów. Należy jednak unikać przekraczania zalecanej dawki oraz stosowania leku przez dłuższy czas bez konsultacji z lekarzem. Po przedawkowaniu mogą bowiem wystąpić dezorientacja, senność, zawroty głowy, nudności, wymioty, pobudzenie, niepokój, drażliwość, depresja oddechowa.
Dekstrometorfan – kiedy stosować?
Dekstrometorfan jest stosowany w leczeniu suchego, nieproduktywnego kaszlu, który towarzyszy infekcjom dróg oddechowych, takim jak przeziębienie i grypa. Jest również wykorzystywany w terapii kaszlu związanego z podrażnieniem gardła oraz w niektórych przypadkach w celu zmniejszenia objawów kaszlu wywołanego przez inne przyczyny, takie jak przewlekłe zapalenie oskrzeli.
Dekstrometorfan – najczęstsze działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane z dekstrometorfanem obejmują senność, zawroty głowy, nudności oraz problemy żołądkowo-jelitowe, takie jak ból brzucha i biegunka. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, świąd, obrzęk oraz duszność. Inne możliwe, choć mniej częste działania niepożądane to dezorientacja, euforia, zaburzenia widzenia oraz trudności z oddawaniem moczu.
Dekstrometorfan – najczęstsze interakcje z innymi lekami
Dekstrometorfan może wchodzić w interakcje z inhibitorami monoaminooksydazy (MAOI), co może prowadzić do poważnych reakcji, takich jak nadciśnienie tętnicze, wysoka gorączka, drgawki oraz śpiączka. Może także oddziaływać z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak leki przeciwdepresyjne, przeciwlękowe, przeciwpsychotyczne oraz niektóre leki przeciwhistaminowe, co może zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak nadmierna senność i dezorientacja. Stosowanie dekstrometorfanu z alkoholem również może nasilać działanie uspokajające.
Dekstrometorfan – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Bezpieczeństwo stosowania dekstrometorfanu w ciąży i laktacji nie zostało w pełni ustalone. Dekstrometorfan powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Kobiety karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ nie wiadomo, czy dekstrometorfan przenika do mleka matki i jakie mogą być tego skutki dla niemowlęcia.
Dekstrometorfan – w jakich postaciach występuje?
Dekstrometorfan jest dostępny w różnych postaciach, w tym jako syropy, tabletki, kapsułki oraz pastylki do ssania.
nierefundowany
