Kwetiapina jest lekiem przeciwpsychotycznym. Kwetiapina stosowana jest w leczeniu schizofrenii, zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, ciężkich epizodów depresyjnych w chorobie aferentnej dwubiegunowej, chorób otępiennych, bezsenności, zaburzeń lękowych, zaburzeń pourazowych oraz zespołu Tourette’a.
Kwetiapina – jak działa?
Kwetiapina jest antagonistą receptorów dopaminy i serotoniny, znajdujących się w mózgu, z którymi łączy się i je dezaktywuje. Pomaga zmniejszyć objawy schizofrenii, takie jak halucynacje i urojenia, zmniejsza ryzyko działań niepożądanych związanych z układem pozapiramidowym. Kwetiapina wykazuje także działanie przeciwdepresyjne i przeciwlękowe, co jest wynikiem jej działania na receptory serotoniny i norepinefryny.
Kwetiapina – kiedy stosować?
Kwetiapina jest stosowana w leczeniu schizofrenii u dorosłych oraz młodzieży w wieku powyżej 13 lat. Jest także wykorzystywana w leczeniu epizodów maniakalnych i depresyjnych związanych z chorobą dwubiegunową typu I u dorosłych oraz dzieci w wieku powyżej 10 lat. Kwetiapina może być stosowana jako terapia uzupełniająca w leczeniu ciężkiej depresji u dorosłych, gdy inne leki przeciwdepresyjne nie przyniosły wystarczających rezultatów. Ponadto kwetiapina jest wskazana w leczeniu zaburzeń lękowych u dorosłych.
Standardowe dawki dla dorosłych zależą od wskazania klinicznego, zazwyczaj w zakresie od 150 mg do 800 mg na dobę. Dawkowanie jest zazwyczaj stopniowo zwiększane, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych. Tabletki należy przyjmować doustnie, z jedzeniem lub bez, najlepiej o stałej porze dnia. Pacjenci powinni regularnie monitorować stan zdrowia psychicznego oraz zgłaszać wszelkie niepokojące objawy swojemu lekarzowi.
Kwetiapina – najczęstsze działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane związane z kwetiapiną obejmują senność, zawroty głowy, suchość w ustach, przyrost masy ciała, zwiększenie apetytu oraz zaparcia. Rzadziej mogą wystąpić bóle głowy, tachykardia, hipotensja ortostatyczna, zaburzenia snu oraz zmęczenie. Kwetiapina może także powodować działania niepożądane związane z układem metabolicznym, takie jak hiperglikemia, dyslipidemia oraz zwiększenie poziomu prolaktyny. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, agranulocytoza, drgawki oraz przedłużony odstęp QT w elektrokardiogramie.
Kwetiapina – najczęstsze interakcje
Kwetiapina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Jednoczesne stosowanie z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak benzodiazepiny, opioidy oraz inne leki przeciwpsychotyczne, może nasilać działanie sedacyjne. Inhibitory enzymów cytochromu P450, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna oraz inhibitory proteazy HIV, mogą zwiększać stężenie kwetiapiny we krwi, zwiększając ryzyko działań niepożądanych. Leki indukujące enzymy cytochromu P450, takie jak karbamazepina, fenytoina oraz ryfampicyna, mogą obniżać stężenie kwetiapiny, zmniejszając jej skuteczność. Pacjenci powinni informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o lekach dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Kwetiapina – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Kwetiapina powinna być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko dla płodu. Badania na zwierzętach wykazały ryzyko dla płodu, ale dane dotyczące stosowania u ludzi są ograniczone. Kwetiapina przenika do mleka matki, dlatego kobiety karmiące piersią powinny unikać stosowania tego leku lub przerwać karmienie piersią podczas leczenia. Decyzja o kontynuacji leczenia powinna być podjęta po konsultacji z lekarzem, uwzględniając korzyści dla matki i potencjalne ryzyko dla dziecka.
Kwetiapina – w jakich postaciach występuje?
Kwetiapina jest dostępna w postaci tabletek powlekanych oraz tabletek o przedłużonym uwalnianiu.
nierefundowany
