Glikwidon to lek przeciwcukrzycowy, zmniejszający poziom glukozy we krwi. Stymuluje trzustkę do wydzielania insuliny oraz wpływa na wrażliwość tkanek na działanie insuliny. Lek stosowany jest w terapii cukrzycy typu 2. Substancja lecznicza należy do drugiej generacji pochodnych sulfonylomocznika.
Glikwidon – jak działa?
Glikwidon reguluje poziom glukozy we krwi. Jego działanie polega na stymulowaniu wydzielania insuliny z komórek beta wysp Langerhansa trzustki, poprzez zwiększenie uwalniania insuliny za pośrednictwem glukozy. Glikwidon działa nie tylko w trzustce, ale także w wątrobie i tkance tłuszczowej. Zmniejsza oporność na insulinę, ponieważ zwiększa liczbę miejsc, do których insulina może się przyłączyć (receptorów insulinowych), a także pobudza procesy, które zachodzą w komórkach po związaniu insuliny z jej receptorem. Obecność endogennej insuliny jest niezbędna do prawidłowego działania przeciwcukrzycowego leku.
Glikwidon – kiedy stosować?
Glikwidon wskazany jest do leczenia niepowikłanej cukrzycy typu 2, w momencie gdy leczenie niefarmakologiczne za pomocą modyfikacji sposobu odżywiania czy regularnej aktywności fizycznej, nie daje pożądanego wyrównania poziomu cukru we krwi. Możliwe jest zastosowanie tego leku w niektórych przypadkach cukrzycy skojarzonej i wtórnej, w których zachowane jest wytwarzanie endogennej insuliny przez organizm. Glikwidon może być stosowany w leczeniu skojarzonym łącznie z innymi lekami hipoglikemizującymi, które mają inne mechanizmy działania.
Gliquidonum – najczęstsze działania niepożądane
Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym glikwidonu jest hipoglikemia. Inne możliwe działania niepożądane to:
- agranulocytoza,
- leukopenia,
- trombocytopenia (dotyczące krwi i układu chłonnego),
- problemy z metabolizmem i odżywianiem, takie jak hipoglikemia (często) oraz zmniejszenie apetytu (rzadko).
Mogą pojawić się również objawy związane z układem nerwowym, takie jak senność, zawroty głowy, bóle głowy (niezbyt często) oraz parestezje (rzadko).
Zauważono także pewne reakcje związane z:
- oczami (zaburzenia akomodacji - niezbyt często),
- sercem (dusznica bolesna, skurcze dodatkowe - rzadko),
- naczyniami krwionośnymi (niewydolność krążenia, niedociśnienie tętnicze - rzadko),
- żołądkiem i jelitami (biegunka, wymioty, dolegliwości brzuszne, nudności, zaparcia, suchość w ustach - niezbyt często),
- wątrobą i drogami żółciowymi (cholestaza - rzadko),
- skórą i tkanką podskórną (wysypka, świąd - niezbyt często, zespół Stevensa-Johnsona, reakcja nadwrażliwości na światło, pokrzywka - rzadko),
- ogólnym stanem (bóle w klatce piersiowej, zmęczenie - rzadko).
Glikwidon – najczęstsze interakcje
Wiele leków ma wpływ na metabolizm glukozy, dlatego należy wziąć pod uwagę możliwe interakcje z glikwidonem. Efekt hipoglikemizujący może wystąpić w przypadku łącznego stosowania z lekami takimi jak.: insulina i inne leki przeciwcukrzycowe, sulfonamidy, inhibitory MAO, klofibrat, NLPZ, oksytetracyklina, cyklofosfamid i jego pochodne, inhibitory ACE. Antagoniści receptorów beta-adrenergicznych, inne produkty lecznicze sympatykolityczne (np. klonidyna), rezerpina i guanetydyna mogą ewentualnie nasilać działanie hipoglikemizujące lub maskować objawy hipoglikemii.
Efekt hiperglikemizujący, poprzez osłabienie działania glikwidonu, wykazują: glukagon, glikokortykosteroidy, doustne środki antykoncepcyjne, leki sympatykomimetyczne, diuretyki tiazydowe i pętlowe, diazoksyd, pochodne fenotiazyny, kwas nikotynowy. Działanie hipoglikemizujące leku mogą osłabiać także barbiturany, ryfampicyna, fenytoina.
Alkohol i antagoniści receptora H2 (cymetydyna, ranitydyna) mogą nasilać lub osłabiać działanie glikwidonu oraz zmieniać tolerancję węglowodanów.
Glikwidon – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Brakuje dostępnych badań dotyczących stosowania glikwidonu u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Nie wiadomo, czy glikwidon lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego. W przypadku ciąży u kobiet z cukrzycą wymagane jest intensywne monitorowanie poziomu glukozy we krwi. Nie zaleca się stosowania tego produktu w tym okresie ciąży ani w podczas karmienia piersią. Jeśli pacjentka zajdzie w ciążę lub ją planuje podczas leczenia, zaleca się przerwanie stosowania glikwidonu i rozpoczęcie terapii insuliną, zgodnie ze wskazaniami lekarza. Nie zostały także przeprowadzone badania kliniczne badające wpływ glikwidonu na płodność.
Glikwidon – w jakich postaciach występuje?
Glikwidon występuje w postaci tabletek do przyjmowania doustnego.