Lorazepam Orion, 0,5 mg, 28 tabletek

Lorazepam Orion jest lekiem uspokajającym i łagodzącym lęk. Substancją czynną jest lorazepam, który należy do grupy leków nazywanych benzodiazepinami.

Lek Lorazepam Orion jest stosowany w krótkotrwałym leczeniu silnego, obezwładniającego lęku z różnych przyczyn, u osób dorosłych.

•  Substancją czynną leku jest lorazepam. Jedna tabletka zawiera 0,5 mg lorazepamu.
• Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, polakrylina potasowa, magnezu stearynian i indygokarmin, lak (E 132).

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Dawkowanie i czas trwania leczenia ustalane są indywidualnie dla każdego pacjenta.

Zalecana dawka:

• Leczenie stanów lękowych: średnia dobowa dawka wynosi od 0,5 mg do 3 mg, w kilku dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa wynosi 7,5 mg. Największą dawkę należy przyjmować przed snem.
• Bezsenność związana z lękiem lub stresem: średnia dawka wynosi od 0,5 mg do 2 mg raz na dobę, zwykle przed snem.
• Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni: zalecana dawka dobowa wynosi 1 mg na dobę, w dwóch dawkach podzielonych; dawka powinna być dostosowana do potrzeb i tolerancji pacjenta.

• jeśli pacjent ma uczulenie na lorazepam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• jeśli pacjent ma nieregularny oddech z zatrzymywaniem oddechu w czasie snu (bezdech senny),
• jeśli pacjent ma chorobę płuc powodującą trudności w oddychaniu,
• jeśli pacjent choruje na miastenię (myasthenia gravis) (silne osłabienie mięśni),
• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby.

28 tabletek

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Lorazepam Orion należy omówić to z lekarzem:

• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności nerek,
• jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby,
• jeśli pacjent jest osłabiony lub w podeszłym wieku,
• jeśli pacjent ma przewlekłe zaburzenia oddychania,
• jeśli pacjent ma ostrą jaskrę z wąskim kątem przesączania,
• jeśli występują lub występowały zaburzenia związane z zażywaniem środków odurzających, nadużywaniem leków lub alkoholu,
• jeśli u pacjenta występowały w przeszłości napady padaczkowe.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy stosować leku Lorazepam Orion w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym i ostatnim trymestrze, ponieważ lorazepam może mieć poważny wpływ na płód.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku Lorazepam Orion należy niezwłocznie powiadomić lekarza, aby mógł podjąć decyzję o zmianie leczenia.

Substancja czynna leku Lorazepam Orion przenika do mleka ludzkiego. Dlatego nie należy stosować tego leku w okresie karmienia piersią, chyba że oczekiwane korzyści przewyższają ryzyko dla dziecka.

Lek Lorazepam Orion wywiera umiarkowany lub znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów oraz zadania wymagające precyzji, ponieważ zaburza zdolność do reagowania, powoduje uspokojenie, senność i rozluźnienie mięśni. Ponadto, lek Lorazepam Orion może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn będąc pod wpływem lorazepamu.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli pacjent przyjmuje następujące leki podczas stosowania leku Lorazepam Orion:

• inne leki działające hamująco na ośrodkowy układ nerwowy (np. leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, przeciwdepresyjne, nasenne, uspokajające, znieczulające, opioidowe leki przeciwbólowe, leki przeciwhistaminowe o działaniu uspokajającym),
• leki przeciwpadaczkowe (np. fenobarbital, hydantoina, barbiturany, kwas walproinowy),
• leki stosowane w terapii uzależnień (lofeksydyna, disulfiram),
• leki stosowane w leczeniu zaburzeń przewodu pokarmowego (cyzapryd),
• antybiotyki (ryfampicyna),
• leki zwiotczające mięśnie (baklofen, tyzanidyna),
• leki przeciwastmatyczne (teofilina, aminofilina) oraz kofeina,
• leki przeciwnadciśnieniowe, rozszerzające naczynia krwionośne oraz leki moczopędne,
• nabilon (lek przeciwwymiotny),
• probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej).

Stosowanie tych leków jednocześnie z lorazepamem może zwiększyć lub zmniejszyć jego działanie oraz zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Jednoczesne stosowanie leku Lorazepam Orion z opioidami (silne leki przeciwbólowe, leki stosowane w leczeniu substytucyjnym i niektóre leki przeciwkaszlowe) zwiększa ryzyko wystąpienia senności, trudności w oddychaniu (depresja oddechowa), śpiączki i może zagrażać życiu pacjenta. Z tego względu takie połączenie należy rozważać tylko wtedy, gdy nie ma innych możliwości leczenia.

Jeśli lekarz przepisał lek Lorazepam Orion razem z opioidami, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, a czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach opioidowych oraz ściśle przestrzegać jego zaleceń. Warto również poinformować bliskich o możliwości wystąpienia takich objawów jak senność czy trudności z oddychaniem. W razie ich wystąpienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ważne działania niepożądane, na które należy zwrócić uwagę:

Należy przerwać przyjmowanie leku Lorazepam Orion i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej, reakcji anafilaktycznej lub obrzęku naczynioruchowego, takie jak:

• wysypka, świąd,
• obrzęk twarzy, warg, jamy ustnej i gardła (mogący powodować trudności w połykaniu i oddychaniu).

Są to ciężkie, ale bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 osób). Pacjent może wymagać pilnej pomocy medycznej lub hospitalizacji.

Inne możliwe działania niepożądane

Bardzo często (więcej niż 1 na 10 osób)

• uspokojenie,
• zmęczenie,
• senność.

Często (do 1 na 10 osób)

• ataksja, dezorientacja, depresja, ujawnienie depresji, zawroty głowy,
• osłabienie mięśni, astenia.

Niezbyt często (do 1 na 100 osób)

• ból głowy, zmniejszenie czujności, stłumienie emocji,
• zaburzenia widzenia (podwójne widzenie, niewyraźne widzenie),
• nudności, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zmiana apetytu,
• reakcje skórne,
• zmiany libido, impotencja, osłabienie orgazmu.

Rzadko (do 1 na 1000 osób)

• zmiany w morfologii krwi (zmniejszenie liczby czerwonych, białych krwinek i płytek),
• przemijająca niepamięć następcza i zaburzenia pamięci,
• zwiększenie bilirubiny, żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Bardzo rzadko (do 1 na 10 000 osób)

• reakcje nadwrażliwości,
• zespół SIADH, niedobór sodu, obniżenie temperatury ciała,
• zaburzenia ruchowe, drżenia, zaburzenia mowy, drgawki, brak zahamowań, euforia, śpiączka,
• myśli lub próby samobójcze, reakcje paradoksalne (lęk, pobudzenie, agresja, bezsenność, omamy),
• zaburzenia koncentracji i równowagi,
• niskie ciśnienie krwi,
• zaburzenia oddychania (depresja oddechowa, bezdech, nasilenie chorób płuc),
• zaparcia,
• reakcje alergiczne skóry, łysienie.

Częstość nieznana

• nadużywanie leku,
• uzależnienie od leku,
• zespół odstawienia.