-
Popularne
-
Ostatnio oglądane
2 600 punktów odbioru
Odbierz zamówienie w wybranej aptece
20 tys. produktów
Szeroki asortyment produktów
Darmowa dostawa w 24 h
Szybka i darmowa dostawa do apteki
Czym jest lek Bevimlar i jakie ma działanie?
Bevimlar zawiera substancję czynną rywaroksaban (Rivaroxabanum).
Rywaroksaban należy do grupy leków przeciwzakrzepowych. Jego działanie polega na hamowaniu czynnika Xa uczestniczącego w procesie krzepnięcia krwi, dzięki czemu zmniejsza się skłonność organizmu do tworzenia zakrzepów.
Jakie są wskazania do stosowania leku Bevimlar?
U osób dorosłych lek Bevimlar stosuje się:
- w zapobieganiu powstawaniu zakrzepów krwi w mózgu (udar mózgu) oraz innych naczyniach krwionośnych u pacjentów z migotaniem przedsionków niezwiązanym z wadą zastawkową,
- w leczeniu zakrzepicy żył głębokich (DVT),
- w leczeniu zatorowości płucnej (PE),
- w zapobieganiu nawrotom zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej.
U dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat o masie ciała co najmniej 30 kg:
- w leczeniu zakrzepów krwi,
- w zapobieganiu ponownemu powstawaniu zakrzepów krwi w żyłach i naczyniach płucnych po co najmniej 5 dniach leczenia początkowego lekami przeciwzakrzepowymi podawanymi we wstrzyknięciach.
Substancja czynna: Rivaroxabanum
Co zawiera lek Bevimlar?
Substancja czynna:
- 15 mg rywaroksabanu w jednej tabletce powlekanej lub
- 20 mg rywaroksabanu w jednej tabletce powlekanej.
Skład rdzenia tabletki:
- celuloza mikrokrystaliczna,
- laktoza jednowodna,
- powidon K-30,
- skrobia kukurydziana,
- krospowidon typ B,
- sodu laurylosiarczan,
- magnezu stearynian.
Skład otoczki:
- hypromeloza 2910,
- tytanu dwutlenek (E171),
- makrogol 4000,
- żelaza tlenek czerwony (E172).
Jak stosować lek Bevimlar?
Tabletki należy przyjmować podczas posiłku.
Tabletki należy połykać, popijając wodą.
W przypadku trudności z połykaniem tabletkę można rozgnieść i wymieszać z wodą lub przecierem jabłkowym bezpośrednio przed zastosowaniem.
Dorośli
Zapobieganie udarowi mózgu i zakrzepom w przebiegu migotania przedsionków:
- 20 mg raz na dobę.
U osób z zaburzeniami czynności nerek:
- 15 mg raz na dobę.
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej:
- 15 mg dwa razy na dobę przez pierwsze 3 tygodnie,
- następnie 20 mg raz na dobę.
Po co najmniej 6 miesiącach leczenia lekarz może kontynuować terapię:
- 10 mg raz na dobę albo
- 20 mg raz na dobę.
Kiedy nie należy stosować leku Bevimlar?
Nie należy stosować leku Bevimlar:
- jeśli pacjent ma uczulenie na rywaroksaban lub którykolwiek z pozostałych składników leku,
- jeśli występuje nadmierne krwawienie,
- jeśli występuje choroba lub stan zwiększający ryzyko ciężkiego krwawienia (np. wrzód żołądka, krwawienie do mózgu, świeżo przebyty zabieg chirurgiczny mózgu lub oczu),
- jeśli pacjent przyjmuje inne leki przeciwzakrzepowe, z wyjątkiem sytuacji zmiany leczenia lub utrzymywania drożności cewnika heparyną,
- jeśli występuje choroba wątroby związana ze zwiększonym ryzykiem krwawienia,
- w okresie ciąży,
- w okresie karmienia piersią.
Zawartość
Sposób przechowywania: 15°C - 25°C
Podmiot odpowiedzialny: STADA
Pozwolenie: MZ 28022
Kod EAN: 5909991521783
Ważne przed zastosowaniem
Co warto wiedzieć przed zastosowaniem leku Bevimlar?
Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem lub farmaceutą wszystkie obecne choroby i problemy zdrowotne.
Szczególną ostrożność należy zachować:
- u pacjentów z ciężką chorobą nerek,
- u dzieci i młodzieży z umiarkowaną lub ciężką chorobą nerek,
- podczas przyjmowania innych leków wpływających na krzepnięcie krwi,
- w przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi,
- przy bardzo wysokim ciśnieniu tętniczym,
- u osób z chorobami żołądka lub jelit zwiększającymi ryzyko krwawienia,
- u pacjentów z retinopatią,
- u osób z rozstrzeniami oskrzeli lub przebytymi krwawieniami z płuc,
- u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca,
- u pacjentów z zespołem antyfosfolipidowym,
- w przypadku nieprawidłowego ciśnienia krwi lub planowanego leczenia zatorowości płucnej.
Przed zabiegiem operacyjnym należy bezwzględnie stosować się do zaleceń lekarza dotyczących czasu przyjmowania leku.
W przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego lub podpajęczynówkowego należy natychmiast poinformować lekarza o wystąpieniu:
- drętwienia nóg,
- osłabienia nóg,
- zaburzeń oddawania moczu,
- zaburzeń czynności jelit.
Czy można stosować lek Bevimlar w ciąży i podczas karmienia piersią?
Nie wolno stosować leku Bevimlar podczas ciąży ani karmienia piersią.
Kobiety mogące zajść w ciążę powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia.
Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania leku, powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Czy lek Bevimlar wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów?
Bevimlar może powodować zawroty głowy lub omdlenia.
Pacjenci, u których występują takie objawy, nie powinni:
- prowadzić pojazdów,
- jeździć na rowerze,
- obsługiwać maszyn i urządzeń mechanicznych.
Jakie leki mogą wchodzić w interakcje z lekiem Bevimlar?
Należy poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach.
Leki mogące zwiększać działanie rywaroksabanu:
- flukonazol, itrakonazol, worykonazol, pozakonazol,
- ketokonazol doustny,
- klarytromycyna, erytromycyna,
- rytonawir i inne leki stosowane w HIV/AIDS,
- enoksaparyna, klopidogrel, warfaryna, acenokumarol,
- naproksen, kwas acetylosalicylowy,
- dronedaron,
- SSRI oraz SNRI stosowane w leczeniu depresji.
Leki mogące osłabiać działanie rywaroksabanu:
- fenytoina,
- karbamazepina,
- fenobarbital,
- ziele dziurawca zwyczajnego,
- ryfampicyna.
Jakie są możliwe działania niepożądane leku Bevimlar?
Działania niepożądane
Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Jak inne leki zmniejszające tworzenie się zakrzepów krwi, lek Bevimlar może powodować krwawienie, które potencjalnie może zagrażać życiu. Nadmierne krwawienie może prowadzić do nagłego spadku ciśnienia tętniczego (wstrząsu). Nie zawsze występują widoczne objawy krwawienia.
Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych działań niepożądanych:
- Oznaki krwawienia:
- Krwawienie do mózgu lub wnętrza czaszki (objawy mogą obejmować ból głowy, jednostronny niedowład, wymioty, drgawki, obniżenie poziomu świadomości oraz sztywność karku – jest to stan wymagający natychmiastowej pomocy medycznej).
- Długotrwałe lub nadmierne krwawienie.
- Nietypowe osłabienie, zmęczenie, bladość, zawroty głowy, ból głowy, niewyjaśnione obrzęki, duszność, ból w klatce piersiowej lub dławica piersiowa.
- Oznaki ciężkich reakcji skórnych (bardzo rzadko – mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 osób):
- Rozległa, ostra wysypka, pęcherze lub zmiany na błonach śluzowych (np. jamy ustnej lub oczu), w tym zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
- Zespół DRESS (reakcja polekowa z wysypką, gorączką, zapaleniem narządów wewnętrznych oraz zaburzeniami hematologicznymi).
- Oznaki ciężkich reakcji alergicznych:
- Obrzęk twarzy, ust, jamy ustnej, języka lub gardła, pokrzywka, trudności w oddychaniu oraz nagły spadek ciśnienia tętniczego.
Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, występują bardzo rzadko (do 1 na 10 000 osób), natomiast obrzęk naczynioruchowy i obrzęk alergiczny – niezbyt często (do 1 na 100 osób).
Ogólna lista możliwych działań niepożądanych u dorosłych, dzieci i młodzieży
Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób:
- Zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (niedokrwistość) mogące powodować bladość skóry, osłabienie lub duszność.
- Krwawienie z przewodu pokarmowego.
- Krwawienie z układu moczowo-płciowego, w tym krew w moczu oraz obfite krwawienia miesiączkowe.
- Krwawienie z nosa.
- Krwawienie z dziąseł.
- Krwawienie do oka.
- Krwawienie do tkanek lub jam ciała (krwiaki, siniaki).
- Krwioplucie.
- Krwawienie ze skóry lub pod skórą.
- Krwawienie po zabiegach operacyjnych.
- Sączenie się krwi lub płynu z rany po zabiegu.
- Obrzęk kończyn.
- Ból kończyn.
- Zaburzenia czynności nerek.
- Gorączka.
- Ból żołądka, niestrawność, nudności, wymioty, zaparcia lub biegunka.
- Obniżone ciśnienie tętnicze.
- Osłabienie, zmęczenie.
- Ból głowy.
- Zawroty głowy.
- Wysypka.
- Świąd skóry.
- Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób:
- Krwawienie do mózgu lub wnętrza czaszki.
- Krwawienie do stawu powodujące ból i obrzęk.
- Małopłytkowość (trombocytopenia).
- Reakcje alergiczne, w tym skórne.
- Zaburzenia czynności wątroby.
- Zwiększone stężenie bilirubiny, aktywności enzymów trzustkowych lub wątrobowych albo liczby płytek krwi.
- Omdlenia.
- Złe samopoczucie.
- Przyspieszone tętno.
- Suchość w jamie ustnej.
- Pokrzywka.
Rzadkie działania niepożądane
Mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1 000 osób:
- Krwawienie do mięśni.
- Cholestaza (zastój żółci).
- Zapalenie wątroby, w tym uszkodzenie komórek wątroby.
- Żółtaczka.
- Obrzęk miejscowy.
- Tętniak rzekomy w pachwinie jako powikłanie cewnikowania serca.
Bardzo rzadkie działania niepożądane
Mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 000 osób:
- Eozynofilowe zapalenie płuc.
Częstość nieznana
Częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych:
- Niewydolność nerek po ciężkim krwawieniu.
- Krwawienie do nerek prowadzące do nefropatii związanej z lekami przeciwzakrzepowymi.
- Zespół ciasnoty przedziałów powięziowych po krwawieniu.
Działania niepożądane u dzieci i młodzieży
Ogólnie działania niepożądane obserwowane u dzieci i młodzieży leczonych rywaroksabanem były podobne do obserwowanych u dorosłych i miały głównie nasilenie łagodne do umiarkowanego.
Bardzo częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób:
- Ból głowy.
- Gorączka.
- Krwawienie z nosa.
- Wymioty.
Częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób:
- Przyspieszone bicie serca.
- Zwiększone stężenie bilirubiny we krwi.
- Małopłytkowość.
- Nadmierne krwawienie miesiączkowe.
Niezbyt częste działania niepożądane
Mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób:
- Zwiększone stężenie bilirubiny bezpośredniej we krwi.