Zyprexa 10 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, 1 fiolka (import równoległy)

Zyprexa zawiera substancję czynną olanzapinę, będącą lekiem przeciwpsychotycznym, przeciwmaniakalnym oraz stabilizującym nastrój. Lek Zyprexa w postaci wstrzykiwań jest stosowany, gdy konieczne jest szybkie opanowanie pobudzenia i zaburzeń zachowania a podanie leku w tabletkach nie jest odpowiednie. Lek podaje domięśniowo tylko wykwalifikowany personel medyczny.

Zyprexa w postaci wstrzykiwań jest stosowana do opanowania pobudzenia i zaburzeń zachowania, które mogą wystąpić w przebiegu następujących chorób:

• schizofrenii - choroby objawiającej się tym, że pacjent słyszy, widzi lub odczuwa rzeczy nieistniejące w rzeczywistości, ma sprzeczne z rzeczywistością przekonania, jest nadmiernie podejrzliwy i wycofuje się z kontaktów z innymi. Pacjent może odczuwać depresję, lęk lub napięcie.
• manii - stanu chorobowego, którego objawami są pobudzenie lub euforia.

Substancją czynną leku jest olanzapina. Każda fiolka zawiera 10 mg substancji czynnej.

Inne składniki leku to laktoza jednowodna, kwas winowy, kwas solny i wodorotlenek sodu.

Roztwór do wstrzykiwań Zyprexa podaje się domięśniowo.

• Zazwyczaj dawka początkowa podawana we wstrzyknięciu wynosi 10 mg, ale może być mniejsza.
• W ciągu 24 godzin można podać dawkę nie większą niż 20 mg. U pacjentów w wieku ponad 65 lat dawka leku wynosi 2,5 mg lub 5 mg.

Zyprexa ma postać proszku. Lekarz lub pielęgniarka użyje proszku do przygotowania roztworu.

• uczulenie na olanzapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku
• zaburzenia dotyczące oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).

Zyprexa ma postać żółtego proszku w fiolce. Jedna fiolka z lekiem Zyprexa zawiera 10 mg olanzapiny. Lekarz lub pielęgniarka sporządzi roztwór, który będzie podany we wstrzyknięciu.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Zyprexa w postaci wstrzykiwań należy omówić to z lekarzem lub pielęgniarką.

• Jeżeli po wstrzyknięciu wystąpią zawroty głowy lub osłabienie należy o tym poinformować lekarza lub pielęgniarkę.
• Nie jest zalecane stosowanie leku Zyprexa u pacjentów w podeszłym wieku, z rozpoznaniem otępienia (splątanie i utrata pamięci), ponieważ może on spowodować bardzo poważne działania niepożądane.
• Leki z tej grupy mogą powodować wystąpienie nieprawidłowych ruchów, zwłaszcza w obrębie twarzy lub języka.
• Bardzo rzadko leki tego typu wywołują zespół objawów obejmujących gorączkę, przyspieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni, ospałość lub senność. Jeżeli wystąpią takie objawy, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza.
• U pacjentów stosujących lek Zyprexa obserwowano przyrost masy ciała. Należy systematycznie sprawdzać masę ciała pacjenta.
• U pacjentów stosujących lek Zyprexa obserwowano wysokie stężenie cukru we krwi i wysokie stężenie lipidów (triglicerydów i cholesterolu). Przed zastosowaniem leku Zyprexa i w trakcie jego stosowania lekarz powinien przeprowadzać badania krwi w celu określenia stężenia cukru we krwi i stężeń niektórych lipidów.
• Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli w przeszłości u pacjenta lub w rodzinie pacjenta występowały zakrzepy, ponieważ podobne leki były powiązane z tworzeniem zakrzepów krwi.

Jeśli u pacjenta występuje którekolwiek z niżej wymienionych schorzeń, należy natychmiast powiadomić o tym lekarza prowadzącego:

• udar lub „mini” udar (przemijające objawy udaru);
• choroba Parkinsona;
• zaburzenia dotyczące gruczołu krokowego;
• niedrożność jelit (porażenna);
• choroba wątroby lub nerek;
• choroby krwi;
• przebyty niedawno zawał serca, choroba serca w tym zespół chorego węzła zatokowego, niestabilna dławica piersiowa lub niskie ciśnienie tętnicze krwi;
• cukrzyca;
• napady drgawek;
• jeśli pacjent wie, że mogła u niego wystąpić utrata soli w wyniku przedłużającej się, ciężkiej biegunki i wymiotów (nudności z wymiotami) lub stosowania diuretyków (leków moczopędnych).

Jeżeli pacjent choruje na otępienie i wystąpił u niego kiedykolwiek udar lub „mini” udar, to powinien (lub jego opiekun powinien) o tym powiedzieć lekarzowi.
Rutynowo w celu zachowania ostrożności, u osób w wieku powyżej 65 lat lekarz może kontrolować ciśnienie tętnicze krwi.

Należy natychmiast powiadomić lekarza, jeżeli wystąpią:

• nieprawidłowe ruchy, zwłaszcza w obrębie twarzy czy języka (często zgłaszane działanie niepożądane, które może dotyczyć do 1 na 10 pacjentów);
• zakrzepy krwi w żyłach (niezbyt często zgłaszane działanie niepożądane, które może dotyczyć do 1 na 100 pacjentów), szczególnie w nogach (objawy obejmują puchnięcie, ból, zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się w naczyniach krwionośnych do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności z oddychaniem. W przypadku zaobserwowania któregokolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie zasięgnąć porady lekarza.
• jednoczesne występowanie gorączki, przyspieszonego oddechu, pocenia się, sztywności mięśni i ospałości lub senności (nie można określić częstości występowania tego działania niepożądanego na podstawie dostępnych danych).

Często zgłaszane działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 10 pacjentów) podczas stosowania leku Zyprexa w postaci wstrzykiwań obejmują zwolnienie lub przyspieszenie czynności serca, senność, obniżenie ciśnienia tętniczego i ból w miejscu wstrzyknięcia.

Niektórzy pacjenci po wstrzyknięciu mogą odczuwać zawroty głowy lub omdlenia (ze zwolnieniem czynności serca), szczególnie podczas wstawania z pozycji leżącej lub siedzącej. Zazwyczaj te objawy same ustępują, lecz jeżeli się utrzymują, należy jak najszybciej poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Niezbyt częste działania niepożądane (które mogą dotyczyć do 1 na 100 pacjentów) obejmują: spowolnienie oddychania, zaburzenia rytmu serca, które mogą być poważne.