Xanax 1 mg, 30 tabletek (Import równoległy Inpharm)

Produkt pochodzi z importu równoległego. Dowiedz się więcej o imporcie równoległym.

Substancją czynną leku Xanax jest alprazolam. Należy do grupy leków nazywanej benzodiazepinami (leki wykazujące działanie przeciwlękowe)

Lek Xanax jest wskazany w leczeniu objawów stanów lękowych u osób dorosłych, wyłącznie w sytuacjach, w których objawy są nasilone, uniemożliwiają prawidłowe funkcjonowanie lub są bardzo uciążliwe dla pacjenta.

Ten lek jest przeznaczony wyłącznie do krótkotrwałego stosowania.

• Substancją czynną leku jest alprazolam. Jedna tabletka zawiera 1 mg alprazolamu. 
• Pozostałe składniki leku to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, sodu dokuzynian (85%) + sodu benzoesan (E 211) (15%), krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lek Xanax dostępny jest w następujących dawkach: 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg oraz 2 mg.

Leczenie powinno trwać możliwie jak najkrócej. Lekarz powinien regularnie oceniać stan pacjenta oraz potrzebę kontynuowania terapii, szczególnie gdy nasilenie objawów zmniejsza się i leczenie farmakologiczne może nie być już konieczne.

Całkowity czas leczenia nie powinien przekraczać 2–4 tygodni. Leczenie długotrwałe nie jest zalecane.

Na początku leczenia lekarz poinformuje pacjenta o:

• ograniczonym czasie trwania terapii,
• konieczności stopniowego zmniejszania dawki podczas odstawiania leku,
• możliwości wystąpienia objawów odstawienia.

Podczas stosowania benzodiazepin, w tym leku Xanax, może rozwinąć się uzależnienie oraz zależność emocjonalna lub fizyczna. Ryzyko wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i wydłużaniem czasu leczenia. Dlatego należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas oraz regularnie konsultować z lekarzem potrzebę dalszego leczenia.

Zalecana dawka

Dawka jest ustalana przez lekarza na podstawie nasilenia objawów i indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie. W przypadku wystąpienia nasilonych działań niepożądanych po dawce początkowej lekarz może zdecydować o jej zmniejszeniu.

Leczenie objawowe stanów lękowych

• zalecana dawka początkowa wynosi 0,25 mg lub 0,5 mg trzy razy na dobę,
• w zależności od potrzeb pacjenta lekarz może stopniowo zwiększać dawkę,
• maksymalna dawka dobowa wynosi 4 mg, podzielona na mniejsze dawki przyjmowane w ciągu dnia.

• jeśli pacjent ma uczulenie na alprazolam, inne benzodiazepiny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
• jeśli u pacjenta występuje nużliwość mięśni (myasthenia gravis), czyli choroba charakteryzująca się nadmiernym zmęczeniem i osłabieniem mięśni,
• jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność oddechowa,
• jeśli u pacjenta występuje zespół bezdechu śródsennego,
• jeśli u pacjenta występuje ciężka niewydolność wątroby.

Leku Xanax nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Xanax należy omówić to z lekarzem:

• jeśli lek jest stosowany długotrwale, ponieważ może wystąpić uzależnienie od leku, zwłaszcza u pacjentów skłonnych do nadużywania leków lub alkoholu. Konieczność dalszego leczenia powinna być okresowo oceniana przez lekarza,
• jeśli zmniejszana jest dawka leku lub lek jest nagle odstawiany, ponieważ mogą wystąpić objawy odstawienia,
• jeśli lek jest stosowany u pacjentów z depresją oraz z myślami lub tendencjami samobójczymi,
• jeśli pacjent stosuje inne benzodiazepiny, ponieważ zwiększa to ryzyko uzależnienia,
• jeśli pacjent jednocześnie stosuje opioidy, leki nasenne, uspokajające lub spożywa alkohol, ponieważ działanie tych substancji może się nasilić,
• jeśli wystąpią objawy takie jak:
  • niepokój ruchowy,
  • pobudzenie psychoruchowe,
  • drażliwość,
  • agresja,
  • urojenia,
  • gniew,
  • koszmary senne,
  • omamy,
  • psychozy,
  • niewłaściwe zachowanie,
  • inne zaburzenia zachowania.
  W przypadku pojawienia się takich objawów należy przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
• jeśli pacjent ma jaskrę,
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Podobnie jak inne benzodiazepiny, lek Xanax może wywoływać niepamięć następczą, która występuje kilka godzin po zażyciu leku. W takim przypadku pacjent powinien mieć zapewniony nieprzerwany sen trwający od 7 do 8 godzin.

Benzodiazepiny i podobnie działające substancje należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na ryzyko nadmiernego uspokojenia i (lub) osłabienia układu mięśniowo‑szkieletowego, co może prowadzić do upadków, często z poważnymi konsekwencjami.

Zgłaszano epizody hipomanii i manii związane ze stosowaniem leku Xanax u pacjentów z depresją.

Przed planowaną operacją należy poinformować lekarza o przyjmowaniu leku Xanax.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Nie zaleca się stosowania leku w czasie ciąży.

Jeśli lek jest stosowany w trakcie ciąży lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania alprazolamu, powinna ona zostać zbadana pod kątem potencjalnego zagrożenia dla płodu. Jeśli konieczne jest podawanie leku w ostatnim okresie ciąży, należy unikać wysokich dawek oraz prowadzić obserwację noworodka.Benzodiazepiny w małych stężeniach przenikają do mleka ludzkiego.

Nie należy stosować leku Xanax w okresie karmienia piersią.

Lek Xanax powoduje zaburzenia sprawności psychofizycznej. Przed zastosowaniem leku Xanax należy zapoznać się z aktualnymi, lokalnymi przepisami w zakresie prawa ruchu drogowego. Podczas stosowania leku Xanax nie należy prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

• Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania leku Xanax z opioidami, ponieważ mogą one powodować depresję oddechową (spowolnienie i spłycenie oddechu). Zwiększa to ryzyko nadmiernego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki, a nawet zgonu.
• Lek Xanax może nasilać działanie:
  • leków przeciwpsychotycznych,
  • leków nasennych,
  • leków przeciwlękowych,
  • leków uspokajających,
  • leków przeciwdepresyjnych,
  • narkotycznych leków przeciwbólowych,
  • leków przeciwdrgawkowych,
  • środków znieczulających,
  • leków przeciwhistaminowych.
• W przypadku narkotycznych leków przeciwbólowych może dochodzić do nasilenia euforii, co może zwiększać ryzyko rozwoju zależności psychicznej.
• Nie wolno spożywać alkoholu podczas stosowania leku Xanax.
• Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku Xanax z niektórymi doustnymi lekami przeciwgrzybiczymi, takimi jak:
  • ketokonazol,
  • itrakonazol,
  • pozakonazol,
  • worykonazol.
• Należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć zmniejszenie dawki podczas jednoczesnego stosowania z:
  • nefazodonem,
  • fluwoksaminą,
  • cymetydyną.
• Należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania alprazolamu z:
  • fluoksetyną,
  • propoksyfenem,
  • doustnymi środkami antykoncepcyjnymi,
  • sertraliną,
  • diltiazemem,
  • antybiotykami makrolidowymi (np. erytromycyną, klarytromycyną lub troleandomycyną).
• Jednoczesne stosowanie leku Xanax oraz inhibitorów proteazy HIV (np. rytonawiru) może wymagać modyfikacji dawki lub odstawienia alprazolamu.
• Pacjenci stosujący jednocześnie alprazolam i digoksynę powinni być ściśle monitorowani pod kątem objawów toksyczności digoksyny.
• Teofilina może zmniejszać działanie benzodiazepin.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W razie utrzymywania się lub uciążliwości któregokolwiek z wymienionych niżej działań niepożądanych należy poinformować o tym lekarza. Wystąpienie niektórych działań niepożądanych zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz zastosowanej dawki leku. Działania niepożądane najczęściej występują na początku leczenia i zwykle ustępują podczas dalszej terapii lub po zmniejszeniu dawki.

Działania niepożądane

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)

• depresja,
• uspokojenie,
• senność,
• ataksja (niezborność ruchów),
• zaburzenia pamięci,
• zaburzenia mowy,
• zawroty głowy,
• ból głowy,
• zaparcia,
• suchość w jamie ustnej,
• zmęczenie,
• drażliwość.

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)

• zmniejszenie apetytu,
• stan splątania,
• dezorientacja,
• zmniejszenie libido,
• zwiększenie libido,
• lęk,
• bezsenność,
• nerwowość,
• zaburzenia równowagi,
• nieprawidłowa koordynacja ruchów,
• zaburzenia koncentracji uwagi,
• nadmierna potrzeba snu,
• letarg,
• drżenie,
• nieostre widzenie,
• nudności,
• zapalenie skóry,
• zaburzenia seksualne,
• zmniejszenie masy ciała,
• zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)

• mania,
• omamy,
• gniew,
• pobudzenie,
• uzależnienie,
• niepamięć,
• osłabienie siły mięśniowej,
• nietrzymanie moczu,
• nieregularne miesiączki,
• zespół odstawienia leku.

Częstość nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

• hiperprolaktynemia (zwiększone stężenie prolaktyny),
• hipomania,
• agresywne zachowania,
• wrogie zachowania,
• zaburzenia myślenia,
• zwiększona aktywność psychoruchowa,
• nadużywanie leku,
• zaburzenia czynności autonomicznego układu nerwowego,
• dystonia (zaburzenia napięcia mięśni),
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe,
• zapalenie wątroby,
• zaburzenia czynności wątroby,
• żółtaczka,
• obrzęk naczynioruchowy,
• reakcje nadwrażliwości na światło,
• zatrzymanie moczu,
• obrzęki obwodowe (obrzęk kostek, stóp lub palców),
• zwiększenie ciśnienia w gałce ocznej.

Ponadto, szczególnie u pacjentów przyjmujących inne leki psychotropowe, z zaburzeniami psychicznymi lub nadużywających alkoholu, mogą wystąpić reakcje paradoksalne, takie jak:

• lęk,
• pobudzenie,
• agresja,
• inne nieoczekiwane zaburzenia zachowania.

Rzadko lub bardzo rzadko obserwowano również:

• zaburzenia motoryki,
• napady padaczkowe,
• objawy psychozy,
• depersonalizację (poczucie zmiany własnej osoby),
• agranulocytozę (znaczne zmniejszenie liczby granulocytów),
• reakcje alergiczne lub anafilaksję.

Benzodiazepiny mogą powodować zależność fizyczną i psychiczną.

Jeżeli rozwinie się zależność fizyczna, nagłe przerwanie stosowania leku Xanax może wywołać objawy odstawienia, takie jak:

• ból głowy,
• ból mięśni,
• nasilony lęk,
• uczucie napięcia,
• pobudzenie,
• dezorientacja,
• drażliwość,
• depersonalizacja lub derealizacja,
• zaburzenia słuchu,
• sztywność i mrowienie kończyn,
• nadwrażliwość na światło, hałas i dotyk,
• omamy,
• napady padaczkowe,
• bezsenność,
• zmiany nastroju.

Objawy te są zwykle bardziej nasilone u pacjentów leczonych przez długi czas, dużymi dawkami benzodiazepin oraz w przypadku nagłego lub zbyt szybkiego odstawienia leku.