Torsemed, 10 mg, 30 tabletek (import równoległy Inpharm Niemcy)

Torsemed jest lekiem moczopędnym, czyli lekiem, który zwiększa wydalanie moczu.

Lek Torsemed stosuje się w leczeniu:

• obrzęków, które są spowodowane nadmierną ilością wody w organizmie.

• Substancją czynną leku jest torasemid. Każda tabletka zawiera 10 mg torasemidu.
• Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana, krzemionka koloidalna bezwodna.

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka to:
Leczenie obrzęków spowodowanych przez nadmiar wody w organizmie

• ½ tabletki (5 mg) raz na dobę W razie konieczności lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 2 tabletek (20 mg) raz na dobę.

Dzielenie tabletki
Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Ze względu na niewystarczające doświadczenie dotyczące stosowania torasemidu u dzieci i młodzieży, nie zaleca się stosowania leku Torsemed u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Zaburzenia czynności wątroby (z wyjątkiem przypadków o znacznym nasileniu)
Leczenie wymaga zachowania ostrożności ze względu na możliwość zwiększenia stężenia torasemidu.

Sposób podawania
Tabletki należy przyjmować codziennie rano, niezależnie od posiłków, bez rozgryzania, popijając 100 ml wody (około połowy szklanki).

Czas trwania leczenia
Czas trwania leczenia ustala lekarz. Lek Torsemed może być stosowany nieprzerwanie przez kilka lat lub do ustąpienia obrzęków (nadmiaru płynu w tkankach).

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Torsemed
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie może spowodować wydalanie dużej ilości moczu, senność, splątanie, osłabienie, zawroty głowy, niedociśnienie tętnicze, zapaść krążeniową, rozstrój żołądka. Należy wziąć ze sobą tabletki, które pozostały oraz opakowanie leku, aby ułatwić identyfikację zażytego leku.

Pominięcie przyjęcia leku Torsemed
Umieścić tabletkę na twardym, płaskim podłożu, rowkiem dzielącym do góry. Nacisnąć jednym palcem z lewej, a drugim z prawej strony jednego z rowków i podzielić tabletkę na połowy.  Należy przyjąć pominiętą dawkę jak najszybciej tego samego dnia lub zażyć kolejną dawkę następnego dnia o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Torsemed
Nie należy przerywać stosowania leku bez zgody lekarza, gdyż może to wywołać szkodliwe skutki dla pacjenta i zmniejszyć skuteczność leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Nie zaleca się stosowania leku Torsemed u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

• w przypadku uczulenia na:
  
  • torasemid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku 
  • podobne leki nazywane „pochodnymi sulfonylomocznika”, stosowane w leczeniu wysokiego stężenia cukru we krwi, zawierające substancje czynne o nazwach z końcówką „-mid”
• w przypadku niewydolności nerek, przebiegającej z niedostatecznym wytwarzaniem moczu
• w przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby, przebiegających z utratą świadomości
• w przypadku niskiego ciśnienia tętniczego
• w przypadku zmniejszenia objętości krwi krążącej
• w okresie karmienia piersią
• w przypadku zmniejszonego stężenia potasu lub sodu we krwi
• w przypadku ciężkich zaburzeń układu moczowego, np. z powodu powiększenia gruczołu krokowego
• w przypadku dny moczanowej
• w przypadku nieregularnej czynności serca
• w przypadku przyjmowania leków stosowanych w leczeniu zakażeń, takich jak cefiksym, cefuroksym, cefaklor, cefaleksyna, cefadroksyl, proksetyl cefpodoksymu, kanamycyna, neomycyna, gentamycyna, amikacyna lub tobramycyna
• w przypadku zaburzeń czynności nerek wywołanych lekami, które powodują uszkodzenie nerek. 

10 tabletek

Jeśli którakolwiek z wymienionych sytuacji dotyczy pacjenta, przed rozpoczęciem stosowania leku Torsemed należy omówić to z lekarzem: zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej

• zaburzenia w morfologii krwi
• cukrzyca
• stosowanie litu, leku stosowanego w leczeniu depresji.

Jeśli pacjent nieprzerwanie przyjmuje lek Torsemed, lekarz prowadzący będzie regularnie zlecał badania krwi, zwłaszcza jeśli pacjent stosuje jednocześnie inne leki, ma cukrzycę lub nieregularną czynność serca.

Lek Torsemed można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy lekarz prowadzący uzna, że jest to bezwzględnie konieczne. W takim przypadku należy stosować możliwie najmniejszą dawkę.

Podczas stosowania leku Torsemed mogą występować zawroty głowy lub senność, szczególnie na początku leczenia, podczas zwiększania dawki, zmiany leku, rozpoczynania stosowania dodatkowego leku, lub jednoczesnego spożycia alkoholu. W razie osłabienia koncentracji nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Następujące leki mogą wpływać na działanie leku Torsemed i odwrotnie:

• leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, szczególnie leki zawierające substancje czynne, których nazwy kończą się na „-pryl”
• leki, które wzmacniają zdolność serca do pompowania krwi, takie jak digitoksyna, digoksyna lub metylodigoksyna
• leki stosowane w leczeniu cukrzycy
• probenecyd (lek stosowany w leczeniu dny)
• leki stosowane w leczeniu stanu zapalnego i bólu, takie jak kwas acetylosalicylowy lub indometacyna
• sulfasalazyna, mesalazyna lub olsalazyna (leki stosowane w leczeniu przewlekłych zapalnych chorób jelit)
• leki stosowane w leczeniu zakażeń, takie jak cefiksym, cefuroksym, cefaklor, cefaleksyna, cefadroksyl, proksetyl cefpodoksymu, kanamycyna, neomycyna, gentamycyna, amikacyna lub tobramycyna
• związki platyny, takie jak cisplatyna (lek stosowany w leczeniu raka)
• lit (lek stosowany w leczeniu depresji)
• teofilina (lek stosowany w leczeniu astmy)
• niektóre leki zwiotczające, których nazwa kończy się na „-kuronium” lub „-kurium”
• wszystkie leki stosowane w leczeniu zaparcia
• leki zawierające pochodne kortyzonu, takie jak hydrokortyzon, prednizon lub prednizolon
• cholestyramina (lek stosowany w celu zmniejszenia stężenia tłuszczów we krwi)
• adrenalina lub noradrenalina (leki stosowane w celu zwiększenia ciśnienia tętniczego lub przyspieszenia akcji serca)
• warfaryna, lek stosowany w leczeniu zakrzepów.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane mogą występować z następującą częstością:

Często (mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób)

• zaburzenia ilości wody i składników mineralnych w organizmie, zwłaszcza przy ograniczonym spożyciu soli
• zwiększona zasadowość w organizmie  kurcze mięśni  zwiększone stężenie kwasu moczowego, cukru i tłuszczów we krwi
• zmniejszone stężenie potasu i sodu we krwi  zmniejszona objętość krwi  zaburzenia żołądka i (lub) jelit, takie jak utrata apetytu, ból żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie
• zwiększona aktywność niektórych enzymów wątrobowych, takich jak gamma-GT
• bóle głowy
• zawroty głowy
• uczucie zmęczenia
• osłabienie.

Niezbyt często (mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób)

• zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny we krwi
  suchość w jamie ustnej
• uczucie mrowienia lub drętwienia rąk i nóg
• trudności w oddawaniu moczu (np. z powodu rozrostu gruczołu krokowego).

Bardzo rzadko (mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 osób)

• zwężenie naczyń krwionośnych z powodu zagęszczenia krwi
• mniejsze niż normalnie ciśnienie tętnicze krwi
• zaburzenia krążenia, szczególnie przy wstawaniu
• nieregularna czynność serca
• dławica piersiowa - schorzenie, w którym często występuje silny ból w klatce piersiowej
• zawał mięśnia sercowego
• omdlenia
• zapalenie trzustki
• reakcje alergiczne ze świądem i wysypką
• zwiększona wrażliwość na światło
• ciężkie reakcje skórne
• zmniejszenie liczby krwinek czerwonych i białych oraz płytek krwi
• zaburzenia widzenia
• dzwonienie lub szum w uszach
• utrata słuchu.

Częstość nieznana: częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

• niewystarczający dopływ krwi do mózgu
• dezorientacja (splątanie).