Lewomepromazynę wykorzystuje się w terapii chorób psychicznych, w których występuje nadmierne pobudzenie, leczeniu zespołów paranoidalnych, schizofrenii. Stosuje się ją także przed zabiegami chirurgicznemu w celu pogłębienia znieczulenia ogólnego, a także jako lek nasilający działanie przeciwbólowe.
Lewomepromazyna – jak działa?
Lewomepromazyna działa antagonistycznie do receptorów w ośrodkowym układzie nerwowym – łączy się z nimi i hamuje ich działanie. Przez to wycisza nadmierne pobudzenie układu nerwowego, zmniejsza aktywność ruchową oraz działa silnie uspokajająco. Dodatkowo działa m.in. przeciwwymiotnie, przeciwhistaminowo.
Lewomepromazyna jest pochodną fenotiazyny, wykazuje słabe działanie przeciwpsychotyczne, jednak jest silniejszym antagonistą funkcji psychoruchowych niż chlorpromazyna, będąca jej analogiem.
Lewomepromazyna – kiedy stosować?
Wskazania do stosowania lewomepromazyny obejmują:
- choroby psychiczne takie jak zespoły paranoidalne, schizofrenia oraz inne zaburzenia psychiczne, które manifestują się pobudzeniem ruchowym i psychoruchowym;
- wspomaganie w niektórych przypadkach padaczki, niedorozwoju umysłowego oraz depresji towarzyszącej niepokojowi;
- wykorzystanie w celu wzmocnienia działania przeciwbólowego oraz przygotowania i pogłębienia znieczulenia ogólnego.
Lewomepromazyna – najczęstsze działania niepożądane
Skutki uboczne stosowania lewomepromazyny występują bardzo rzadko i obejmują nieprawidłowe skurcze macicy oraz priapizm.
Lewomepromazyna – najczęstsze interakcje
- Lewomepromazyna może reagować z inhibitorami MAO, dlatego nie zaleca się jej jednoczesnego stosowania z tymi lekami.
- Nie należy stosować lewomepromazyny równocześnie z lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia.
- Lewomepromazynę należy ostrożnie stosować z lekami o działaniu przeciwcholinergicznym (takimi jak trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, leki przeciwhistaminowe blokujące receptor H1, niektóre leki przeciwparkinsonowe, atropina, skopolamina), ponieważ interakcje mogą prowadzić do niedrożności porażennej, zatrzymania moczu i jaskry. Używanie ze skopolaminą może wywoływać objawy pozapiramidowe.
- Równoległe stosowanie z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy (OUN) może potęgować działanie lewomepromazyny na OUN, natomiast leki pobudzające OUN mogą osłabiać to działanie. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lewomepromazyny z lekami działającymi hamująco lub pobudzająco na OUN.
Lewomepromazyna – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Opisano kilka przypadków wad wrodzonych u dzieci matek przyjmujących pochodne fenotiazyny, jednakże nie ustalono jednoznacznego związku przyczynowego związku z leczeniem. Niemniej ze względu na brak danych z kontrolowanych badań klinicznych zaleca się unikanie stosowania lewomepromazyny w ciąży, chyba że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko po przeprowadzeniu dokładnej oceny. Lewomepromazyna przenika do mleka matki, dlatego z uwagi na brak kontrolowanych danych stosowanie leku podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane.
Ze względu na wpływ lewomepromazyny na przekaźnictwo dopaminergiczne może ona prowadzić do hiperprolaktynemii, co może mieć związek z zaburzeniem płodności u kobiet. Istnieją również dane sugerujące, że leczenie lewomepromazyną może mieć wpływ na płodność u mężczyzn.
Lewomepromazyna – w jakich postaciach występuje?
Lewomepromazyna występuje w postaci tabletek powlekanych.