Korzeń lubczyku jest surowcem zielarskim pozyskiwanym z lubczyku ogrodowego (Levisticum officinale). Stosuje się go w łagodnych infekcjach dróg moczowych, kamicy nerkowej, wspomagająco w dolegliwościach trawiennych, jak niestrawność czy brak apetytu. Tradycyjnie wykorzystywany jest również przy skurczowych bólach menstruacyjnych, wykazuje też działanie wykrztuśne.
Jak działa korzeń lubczyku?
Korzeń lubczyku charakteryzuje się intensywnym, aromatycznym zapachem i zawiera szereg związków biologicznie czynnych, w tym olejki eteryczne, kumaryny, kwasy organiczne oraz żywice. Działa moczopędnie, wiatropędnie oraz spazmolitycznie na mięśnie gładkie dróg moczowych i przewodu pokarmowego. Zawarte w nim olejki eteryczne wykazują właściwości przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Dodatkowo surowiec stymuluje wydzielanie soku żołądkowego i żółci, wspierając procesy trawienne. Działanie moczopędne wynika z obecności ftalidów i innych związków zwiększających przepływ krwi przez nerki.
Kiedy stosować korzeń lubczyka?
Korzeń lubczyka znajduje zastosowanie:
- w łagodnych infekcjach dróg moczowych,
- kamicy nerkowej,
- w przypadku zatrzymania wody w organizmie,
- wspomagająco w dolegliwościach trawiennych, takich jak wzdęcia, niestrawność czy brak apetytu,
- przy skurczowych bólach menstruacyjnych,
- jako środek wspomagający trawienie tłustych potraw.
- Surowiec wykazuje też działanie wykrztuśne.
Przy stosowaniu korzenia lubczyku należy przestrzegać zalecanych dawek i nie przekraczać rekomendowanego czasu kuracji. Surowiec najlepiej stosować w formie naparu przygotowanego przez zalanie 1-2 łyżeczek rozdrobnionego korzenia szklanką wrzącej wody i pozostawienie pod przykryciem na 10-15 minut. Napar należy pić 2-3 razy dziennie.
Korzeń lubczyku – działania niepożądane
Podczas stosowania korzenia lubczyku mogą wystąpić reakcje alergiczne, szczególnie u osób uczulonych na rośliny z rodziny selerowatych. Przy nadmiernych dawkach możliwe jest podrażnienie błony śluzowej żołądka, nudności oraz nadmierna diureza. U osób wrażliwych może wystąpić nadwrażliwość na światło związana z obecnością furanokumaryn. Długotrwałe stosowanie dużych dawek może prowadzić do zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej.
Korzeń lubczyku – najczęstsze interakcje
Korzeń lubczyku może wchodzić w interakcje z lekami moczopędnymi, nasilając ich działanie. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych ze względu na obecność kumaryn. Może również wpływać na wchłanianie innych leków przyjmowanych doustnie. W przypadku stosowania jakichkolwiek leków, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Stosowanie korzenia lubczyku w ciąży i w okresie karmienia piersią
Stosowanie korzenia lubczyku w czasie ciąży i podczas karmienia piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających badań potwierdzających bezpieczeństwo stosowania w tych okresach. Zawarte w surowcu olejki eteryczne mogą przenikać przez łożysko i do mleka matki.
Korzeń lubczyku – w jakich postaciach występuje?
Korzeń lubczyku jest dostępny w postaci rozdrobnionego surowca do przygotowania naparów, wyciągów płynnych, nalewek oraz jako składnik preparatów złożonych. Można go również znaleźć w mieszankach ziołowych o działaniu moczopędnym i wspomagającym trawienie.