Lokelma, 5 g, proszek do sporządzania zawiesiny doustnej, 30 saszetek

Lokelma zawiera substancję czynną sodu cyrkonu cyklokrzemian.

Lek Lokelma jest stosowany do leczenia hiperkaliemii u dorosłych. Hiperkaliemia oznacza, że stężenie potasu we krwi jest wysokie.

Lokelma zmniejsza wysokie stężenie potasu w ustroju i pomaga utrzymać je na prawidłowym poziomie. Podczas przechodzenia przez żołądek i jelita Lokelma wiąże potas i obie połączone substancje są wydalane z organizmu z kałem, co skutkuje zmniejszeniem zawartości potasu w ustroju.

Substancją czynną leku jest sodu cyrkonu cyklokrzemian. Lokelma 5 g proszek do sporządzania zawiesiny doustnej
Każda saszetka zawiera 5 g sodu cyrkonu cyklokrzemianu.

Ten lek nie zawiera innych składników.

Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zalecana dawka Dawka początkowa – stosowana w celu zmniejszenia wysokiego stężenia potasu do prawidłowego poziomu: 

• Zalecana dawka wynosi 10 g przyjmowane trzy razy na dobę. 
• Działanie leku zaczyna się po jednym do dwóch dni. 
• Nie należy przyjmować tej dawki początkowej dłużej niż przez trzy dni.

Dawka podtrzymująca – stosowana w celu utrzymania stężenia potasu na prawidłowym poziomie, po jego obniżeniu: 

• Zalecana dawka wynosi 5 g przyjmowane raz na dobę. 
• Lekarz może zdecydować, że pacjent wymaga większej dawki (10 g raz na dobę) lub mniejszej dawki (5 g co drugi dzień). 
• Nie należy przyjmować dawki podtrzymującej większej niż 10 g raz na dobę.

Pacjenci poddawani hemodializie: 

• Lek Lokelma należy przyjmować tylko w dni bez dializy. 
• Zalecana dawka początkowa to 5 g raz na dobę. 
• Lekarz prowadzący może zdecydować, że pacjent wymaga zwiększenia dawki (maksymalnie do 15 g raz na dobę). 
• Nie należy przyjmować dawki większej niż 15 g raz na dobę.

Przyjmowanie tego leku 

• Należy starać się przyjmować lek Lokelma codziennie o tej samej porze. 
• Ten lek można przyjmować z posiłkiem lub bez.

Jak należy przyjmować lek Lokelma 

• Otworzyć saszetkę (saszetki) i wsypać proszek do szklanki zawierającej około 45 ml niegazowanej wody. 
• Dobrze wymieszać i niezwłocznie wypić pozbawiony smaku płyn. 
• Proszek nie rozpuszcza się i zawiesina ma wygląd mętnego płynu. Pewna ilość proszku szybko opadnie na dno szklanki. Jeżeli tak się stanie, należy ponownie zamieszać płyn i wypić do końca. 
• W razie potrzeby należy przepłukać szklankę małą ilością wody i wypić ją do końca, aby przyjąć całą dawkę leku.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Lokelma:
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki tego leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie należy przyjmować kolejnej dawki przed rozmową z lekarzem.

Pominięcie przyjęcia leku Lokelma 

• Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę tego leku, powinien pominąć zapomnianą dawkę. 
• Następnie należy przyjąć kolejną dawkę taką jak zwykle, o ustalonej porze. 
• Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie przyjmowania leku Lokelma
Nie należy zmniejszać dawki tego leku lub przerywać jego stosowania bez uprzedniej rozmowy z lekarzem, który przepisał ten lek. Wynika to z faktu, że u pacjenta może ponownie wystąpić wysokie stężenie potasu we krwi.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Nie należy podawać tego leku dzieciom i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Wynika to z tego, że skutki działania leku Lokelma u dzieci i młodzieży nie są znane.

• jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną.

30 saszetek

Monitorowanie

Gdy pacjent rozpocznie przyjmowanie tego leku, lekarz lub pielęgniarka będą sprawdzać stężenie potasu we krwi. 

• Ma to na celu upewnienie się, że pacjent otrzymuje właściwą dawkę leku. Dawka może zostać zwiększona lub zmniejszona na podstawie pomiaru stężenia potasu we krwi. 
• Leczenie może zostać przerwane, jeżeli stężenie potasu we krwi pacjenta nadmiernie się obniży. 
• Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent przyjmuje wszelkie leki, które mogą zmieniać stężenie potasu we krwi, ponieważ w przypadku ich przyjmowania może być konieczna zmiana dawkowania leku Lokelma. Należą do nich leki moczopędne (zwiększające wytwarzanie moczu), inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) takie jak enalapryl,antagoniści receptora angiotensyny takie jak walsartan (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia oraz chorób serca) oraz inhibitory reniny takie jak aliskiren (stosowane w leczeniu nadciśnienia).

Podczas stosowania leku Lokelma, należy powiadomić lekarza lub pielęgniarkę: 

• jeśli u pacjenta występują zaburzenia rytmu serca (wydłużenie odstępu QT), ponieważ lek Lokelma obniża stężenie potasu we krwi co może wpływać na przewodnictwo elektryczne serca; 
• jeśli pacjent będzie wymagał prześwietlenia, ponieważ lek Lokelma może wpływać na interpretację wyników; 
• jeśli u pacjenta wystąpi nagły lub silny ból brzucha, gdyż może to być oznaką zaburzenia, które obserwowano w przypadku leków działających w przewodzie pokarmowym.

Ciąża
Nie należy stosować tego leku w okresie ciąży, ponieważ nie ma informacji na temat jego stosowania w okresie ciąży.

Karmienie piersią
Nie przewiduje się wpływu na karmione piersią noworodki/niemowlęta, ponieważ ogólnoustrojowe narażenie kobiet karmiących piersią na lek Lokelma jest znikome. Lek Lokelma może być stosowany w okresie karmienia piersią.

Lokelma nie ma wpływu lub ma jedynie znikomy wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Lokelma może wpływać na wchłanianie niektórych leków z przewodu pokarmowego. Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z poniższych leków, należy je przyjąć 2 godziny przed lub po zażyciu leku

Lokelma, w przeciwnym razie mogą nie działać prawidłowo. 

• takrolimus (leki stosowane w celu hamowania czynności układu odpornościowego, aby zapobiec odrzuceniu przeszczepu); 
• ketokonazol, itrakonazol i posakonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych);
• atazanawir, nelfinawir, indynawir, rytonawir, sakwinawir, raltegrawir, ledipaswir i rylpiwiryna (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV); 
• inhibitory kinazy tyrozynowej, takie jak erlotynib, dasatynib i nilotynib (stosowane w leczeniu raka).

Jeżeli którekolwiek z powyższych dotyczy pacjenta (lub brak jest pewności), należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce przed przyjęciem tego leku.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek z następujących objawów:
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć maksymalnie 1 na 10 osób) 

• pacjent zaczyna czuć się zmęczony lub odczuwa osłabienie albo kurcze mięśni – mogą to być oznaki zbyt niskiego stężenia potasu we krwi. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy te nasilą się; 
• u pacjenta zaczyna gromadzić się płyn w tkankach, co prowadzi do obrzęku w różnych miejscach ciała (zwykle dotyczy to stóp lub okolic kostek); 
• zaparcie.