Dolcur, 500 mikrogramów, 50 tabletek

Substancją czynną leku Dolcur jest kolchicyna.
Kolchicyna jest lekiem na dnę moczanową.

Lek Dolcur stosowany jest w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej. Lek może być także stosowany w zapobieganiu ostrym napadom dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia innymi lekami, takimi jak allopurynol, probenecyd i sulfinpyrazon.

Substancją czynną leku jest kolchicyna. Każda tabletka zawiera 500 mikrogramów (µg) kolchicyny. 
Pozostałe składniki to: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia preżelowana, skrobi glikolan sodowy, magnezu stearynian.

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz powie pacjentowi, ile tabletek leku Dolcur należy przyjmować i jak długo powinno trwać leczenie.

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody.

Stosowanie u dorosłych
Dawka stosowana w leczeniu ostrych napadów dny moczanowej:
Zalecana dawka wynosi początkowo 2 tabletki, a następnie 1 tabletkę po upływie 1 godziny. Nie należy stosować więcej tabletek przez kolejne 12 godzin. W razie potrzeby, po upływie tego czasu, można kontynuować leczenie, stosując maksymalną dawkę, wynoszącą 1 tabletkę trzy razy na dobę, aż do ustąpienia objawów.

Cykl leczenia należy zakończyć po ustąpieniu objawów lub po przyjęciu wszystkich 12 tabletek leku Dolcur. Nie należy przyjmować więcej niż 12 tabletek w czasie jednego cyklu leczenia. Po zakończeniu cyklu leczenia lekiem Dolcur, kolejny cykl można rozpocząć nie wcześniej niż po upływie co najmniej trzech dni.

Dawka stosowana w zapobieganiu ostrym napadom dny moczanowej podczas rozpoczynania leczenia innymi lekami:
Zalecana dawka to 1 tabletka dwa razy na dobę.
Lekarz powie pacjentowi, jak długo powinno trwać leczenie.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Lekarz może zalecić stosowanie mniejszej dawki leku Dolcur oraz ścisłą kontrolę pod kątem wystąpienia działań niepożądanych.

Nie wolno stosować leku Dolcur, jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Dolcur
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą tą ulotkę i pozostałe tabletki.
Przyjęcie zbyt dużej dawki leku Dolcur może spowodować ciężkie zatrucie, które może nawet być śmiertelne. Wczesne objawy przedawkowania (występujące zazwyczaj po 3 godzinach lub później) mogą obejmować nudności, wymioty, ból brzucha, krwistą biegunkę i niskie ciśnienie tętnicze krwi.

Pominięcie przyjęcia leku Dolcur
W razie pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę natychmiast po uświadomieniu sobie tego faktu. Jednakże gdy zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, nie należy wcale stosować pominiętej dawki.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej tabletki.
Nie wolno przyjmować leku Dolcur w odstępach krótszych, niż zalecił to lekarz.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

• jeśli pacjent ma uczulenie na kolchicynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku; 
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia krwi; 
• w okresie ciąży; 
• podczas karmienia piersią; 
• u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod zapobiegania ciąży; 
• jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby; 
• u pacjentów dializowanych; 
• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby i przyjmuje pewne leki.

50 tabletek

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dolcur należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą: 

• jeśli pacjent ma zaburzenia czynności serca, nerek, wątroby lub układu pokarmowego; 
• jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i jest osłabiony; 
• jeśli pacjent ma zaburzenia krwi.

Lek Dolcur może być toksyczny, dlatego ważne jest, aby nie przekraczać dawki przepisanej przez lekarza.

Różnica pomiędzy skuteczną dawką a przedawkowaniem leku Dolcur jest niewielka. Dlatego, jeśli wystąpią takie objawy jak nudności (mdłości), wymioty, ból brzucha i biegunka, należy przerwać przyjmowanie leku Dolcur i natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Lek Dolcur może powodować poważne zahamowanie czynności szpiku kostnego prowadzące do zmniejszenia liczby niektórych białych krwinek (agranulocytoza), zmniejszenia liczby niektórych czerwonych krwinek i barwnika krwi (niedokrwistość aplastyczna) i (lub) małej liczby płytek krwi (trombocytopenia). Należy regularnie wykonywać badania krwi w celu kontrolowania jakichkolwiek zmian.
Jeśli wystąpią takie objawy jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużone krwawienia, siniaki lub zaburzenia skóry, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Mogą to być objawy ciężkiego zaburzenia krwi. Lekarz może zdecydować o natychmiastowym wykonaniu badania krwi.

Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko.

Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej metody zapobiegania ciąży, nie mogą przyjmować tego leku.

Kolchicyna przenika do mleka matki. Nie wolno przyjmować tego leku, jeśli pacjentka karmi piersią.

Należy mieć na uwadze możliwość wystąpienia senności i zawrotów głowy. Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Przyjmowanie innych leków podczas leczenia lekiem Dolcur może wpływać na działanie tego leku i innych, stosowanych leków.

Jeśli lek Dolcur stosowany jest z którymkolwiek z następujących leków, istnieje większe prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych wynikających z toksycznego działania kolchicyny: 

• niektóre antybiotyki, takie jak klarytromycyna, erytromycyna i telitromycyna (stososwane w leczeniu zakażeń), 
• leki przeciwwirusowe, takie jak rytonawir, atazanawir i indynawir (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV), 
• cyklosporyna (lek stosowany w zapobieganiu odrzuceniu narządów po przeszczepie, w leczeniu łuszczycy i reumatoidalnego zapalenia stawów), 
• leki przeciwgrzybicze, takie jak itrakonazol lub ketokonazol, 
• niektóre leki stosowane w chorobach serca, takie jak werapamil i diltiazem, 
• disulfiram (lek stosowany pomocniczo w leczeniu alkoholizmu).

Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z powyższych leków, lekarz może zdecydować o dostosowaniu dawki leku Dolcur lub czasowym przerwaniu leczenia tym lekiem. Nie należy stosować leku Dolcur, jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby i przyjmuje którykolwiek z powyższych leków.

Ważne jest także, aby powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o przyjmowaniu któregokolwiek z następujących leków: 

• cymetydyna (lek stosowany w celu zmniejszenia wytwarzania kwasu żołądkowego), ponieważ lek ten może zwiększyć stężenie kolchicyny we krwi, 
• tolbutamid (lek regulujący stężenie cukru we krwi), ponieważ lek ten może zwiększyć stężenie kolchicyny we krwi, 
• digoksyna (lek stosowany w leczeniu niektórych chorób serca) i fibraty (leki zmniejszające stężenie cholesterolu we krwi), ponieważ leki te mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia choroby mięśni zwanej rabdomiolizą. Przyjmowanie leku Dolcur jednocześnie z cyklosporyną lub statynami również zwiększa ryzyko wystąpienia tej choroby

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Dolcur należy porozmawiać z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje jakiekolwiek leki, które mogą uszkadzać wątrobę, nerki lub powodować zaburzenia krwi.
W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Lek Dolcur może zmniejszać wchłanianie witaminy B12 z jelit.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych, należy przerwać przyjmowanie leku Dolcur i natychmiast skontaktować się z lekarzem lub oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala: nudności (mdłości), wymioty, ból brzucha i biegunka. Te działania niepożądane występują często (mogą wystąpić do 1 na 10 osób).
Objawy takie, jak gorączka, zapalenie jamy ustnej, ból gardła, przedłużone krwawienia, siniaki lub zaburzenia skóry. Mogą to być objawy ciężkiego zaburzenia krwi wynikającego z zahamowania czynności szpiku kostnego. Częstość występowania tych działań niepożądanych jest nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Inne obserwowane działania niepożądane (o nieznanej częstości występowania): 

• zapalenie nerwów, powodujące ból, osłabienie, uczucie mrowienia lub drętwienia, 
• uszkodzenie nerwów, 
• krwawienie z przewodu pokarmowego, 
• uszkodzenie wątroby, 
• łysienie, 
• wysypka, 
• ból lub osłabienie mięśni, 
• nieprawidlowy rozpad mięśni, który może powodować zaburzenia czynności nerek (rabdomioliza), 
• uszkodzenie nerek, 
• brak miesiączki, 
• bolesne mięsiączkowanie, 
• zmniejszenie wytwarzania spermy (mała ilość lub brak spermy).