Pegfilgrastim jest pochodną filgrastimu — rekombinowanego odpowiednika ludzkiego naturalnego czynnika wzrostu G-CSF, który pobudza szpik kostny do wytwarzania i uwalniania granulocytów obojętnochłonnych (neutrofili), jednego z rodzajów białych krwinek. Pegfilgrastim analogicznie do naturalnej substancji znacząco zwiększa poziom granulocytów we krwi, zwiększa też liczbę komórek szpiku, wytwarzających te krwinki. Granulocyty obojętnochłonne odpowiadają za obronę organizmu przed drobnoustrojami. Pegfilgrastim wykorzystuje się przede wszystkim w terapii neutropenii (stan obniżonej liczby granulocytów obojętnochłonnych) po leczeniu chemioterapeutycznym nowotworów.
Pegfilgrastim – jak działa?
Pegfilgrastim, koniugat rekombinowanego ludzkiego czynnika wzrostu granulocytów (G-CSF) z glikolem polietylenowym (PEG) o masie cząsteczkowej 20 kDa, jest produktem uzyskiwanym z użyciem technologii r-DNA w komórkach E. coli (K12). Pegfilgrastim ma dłuższy niż filgrastim (inny G-CSF) okres półtrwania, na skutek mniejszego klirensu nerkowego. Zarówno pegfilgrastim, jak i filgrastim, znacząco zwiększają liczbę granulocytów obojętnochłonnych we krwi obwodowej w ciągu 24 godzin po podaniu, minimalnie wpływając na zwiększenie liczby monocytów i limfocytów. Badania in vitro wykazują, że G-CSF może stymulować wzrost komórek szpikowych (w tym komórek nowotworowych) oraz wzrost komórek niepochodzących ze szpiku kostnego.
>> Nowotwory kobiece – rodzaje, kalendarz badań. Profilaktyka raka piersi, jajnika, szyjki macicy
Pegfilgrastim – kiedy stosować?
Pegfilgrastim jest wskazany do stosowania w celu skrócenia czasu trwania neutropenii oraz zmniejszenia ryzyka wystąpienia neutropenii z gorączką u pacjentów poddawanych chemioterapii cytotoksycznej z powodu nowotworu (z wyłączeniem przewlekłej białaczki szpikowej i zespołów mielodysplastycznych).
>> Diagnostyka nowotworów – metody, wskazania, przygotowanie do badań
Pegfilgrastim – najczęstsze działania niepożądane
Podobnie jak każdy lek, pegfilgrastim może powodować działania niepożądane, jednakże nie występują one u wszystkich pacjentów stosujących ten lek. Działania niepożądane pegfilgrastimu obejmują przemijające bóle kości o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, bóle kostno-mięśniowe (takie jak bóle mięśni, stawów, kończyn, pleców, szyi), bóle głowy oraz nudności. Często pojawia się również małopłytkowość oraz reakcje w miejscu podania (w tym ból).
>> Liczba płytek krwi – na czym polega badanie? Normy, wskazania, przygotowanie
Pegfilgrastim – najczęstsze interakcje
Pegfilgrastim nie jest zgodny z roztworami NaCl. Badania na zwierzętach wykazały, że połączone leczenie pegfilgrastimem i 5-fluorouracylem lub innymi antymetabolitami może zwiększyć działanie mielosupresyjne tych leków. Z uwagi na potencjalną wrażliwość szybko dzielących się komórek szpiku na chemioterapię cytotoksyczną, pegfilgrastim należy podawać po około 24 godzinach od zakończenia chemioterapii. Badania kliniczne sugerują, że pegfilgrastim można bezpiecznie stosować co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem chemioterapii.
Pegfilgrastim – stosowanie w ciąży i w okresie karmienia piersią
Ze względu na brak odpowiednich badań, nie zaleca się stosowania pegfilgrastimu w okresie karmienia piersią. Badania na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ tego związku na procesy rozrodcze, więc nie należy go stosować u kobiet w ciąży, jeśli nie jest to zdecydowanie konieczne.
Pegfilgrastim – w jakich postaciach występuje?
Pegfilgrastim występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań.