Egolanza, 10 mg, 28 tabletek powlekanych (import równoległy Delfarma)

Egolanza to lek zawierający substancję czynną olanzapinę (w postaci olanzapiny dichlorowodorku trójwodnego). Egolanza należy do grupy leków przeciwpsychotycznych i jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Schizofrenia to choroba objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami, nadmierną podejrzliwością oraz wycofaniem społecznym. Egolanza wykazuje także skuteczność w zapobieganiu nawrotom objawów u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie olanzapiną w epizodzie manii.

• Schizofrenii.
• Średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii.
• Zapobieganiu nawrotom objawów u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową, którzy odpowiedzieli na leczenie olanzapiną.

• Substancją czynną leku jest olanzapina (w postaci olanzapiny dichlorowodorku trójwodnego). Każda tabletka zawiera 10 mg olanzapiny.
• Pozostałe składniki: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna (81,97 mg), hydroksypropyloceluloza, krospowidon, magnezu stearynian.
• Otoczka: hypromeloza, żółcień chinolinowa (E 104), Opadry Y-1-7000 White (hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400).

Egolanza należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Zalecana dawka dobowa wynosi od 5 do 20 mg. Lek przyjmuje się raz na dobę, o stałej porze, niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.

• Uczulenia na olanzapinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Stwierdzonych problemów z oczami, takich jak niektóre rodzaje jaskry (zwiększone ciśnienie w oku).

28 tabletek powlekanych.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Egolanza należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką w przypadku:

• Występowania otępienia u pacjentów w podeszłym wieku.
• Obserwacji nieprawidłowych ruchów twarzy lub języka.
• Wystąpienia zespołu objawów takich jak gorączka, przyspieszony oddech, pocenie się, sztywność mięśni, ospałość lub senność.
• Przyrostu masy ciała.
• Wysokiego stężenia cukru we krwi lub lipidów.
• Występowania zakrzepów krwi w przeszłości.

Należy poinformować lekarza o występowaniu chorób takich jak:

• Udar lub „mini” udar.
• Choroba Parkinsona.
• Zaburzenia związane z gruczołem krokowym.
• Niedrożność jelit.
• Choroby wątroby, nerek, serca lub krwi.
• Cukrzyca.
• Drgawki.
• Utrata soli w wyniku biegunki, wymiotów lub stosowania diuretyków.

• Zwiększenie masy ciała.
• Senność.
• Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi.
• Zawroty głowy lub omdlenia na początku leczenia.

• Zmiany w liczbie komórek krwi i stężeniach lipidów.
• Zwiększenie stężenia cukru we krwi i moczu.
• Wzmożone uczucie głodu.
• Suchość w ustach, zaparcia, wysypka.
• Zatrzymanie wody w organizmie.

• Napady drgawek.
• Sztywność mięśni.
• Nietrzymanie moczu.
• Wypadanie włosów.

• Zaburzenia rytmu serca.
• Zapalenie trzustki.
• Choroba wątroby.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem.