Przejdź do treśći

Artykuł

Toujeo i Tresiba – nowe insuliny bazowe. Jak działają, czym się różnią od insuliny Lantus?

Kobieta podaje sobie insulinę

Lantus, Levemir, Abasaglar, a teraz Toujeo i Tresiba – lista analogów długodziałających, dostępnych dla polskich pacjentów wydłuża się. Ciekawość diabetyków budzą szczególnie najnowsze preparaty – Toujeo i Tresiba – jeszcze nie tak powszechnie stosowane, także z powodu braku refundacji dla insuliny degludec (Tresiba). Co warto o nich wiedzieć? Czym różnią się od często stosowanego analogu Lantus?

Toujeo i Tresiba to dwa nowe analogi długodziałające dostępne na polskim rynku, które mogą być stosowane u pacjentów z cukrzycą typu 1. i cukrzycą typu 2. w celu utrzymywania prawidłowego poziomu glukozy we krwi w okresach między posiłkami i w nocy. Jest to zatem insulina bazalna, która u diabetyków z cukrzycą typu 1. zawsze będzie łączona z drugim rodzajem insuliny do posiłków (najczęściej analogiem krótkodziałającym), natomiast u pacjentów z cukrzycą typu 2. zwykle jest włączana jako pierwszy etap insulinoterapii i stosowana wraz z lekami doustnymi obniżającymi poziom cukru we krwi.

>> Jak diagnozuje się insulinooporność?

Rola insuliny bazowej

Dlaczego potrzebujemy insuliny między posiłkami? Dlaczego potrzebujemy jej w nocy, kiedy nie dostarczamy organizmowi żadnych węglowodanów? Ponieważ na poziom cukru we krwi wpływają nie tylko zjadane przez nas posiłki. W nocy i wówczas, gdy przerwy między posiłkami są zbyt długie, wątroba wydziela do krwi glukozę, bo ta jest niezbędna do pracy naszego mózgu. Przez całą dobę działają hormony o działaniu przeciwstawnym do insuliny (hormon wzrostu, kortyzol, adrenalina, glukagon), które bardzo skutecznie podnoszą nam glikemię. Dlatego insuliny potrzebujemy niezależnie od jedzenia. Zresztą tak właśnie działa zdrowa trzustka – wydziela ten hormon pulsacyjnie w bardzo małych ilościach przez całą dobę, natomiast  kiedy cukier we krwi zaczyna wzrastać, gdyż zjedliśmy posiłek, wówczas wydziela duże ilości insuliny, by mógł on się wchłonąć.

samokontrola cukrzycy

Celem insulinoterapii u osób chorujących na cukrzycę jest odtworzenie tego schematu, czyli podawanie insuliny i po to, by utrzymać normoglikemię w okresie postu i po to, by zabezpieczyć nią posiłki. W tym pierwszym celu stosuje się insuliny ludzkie o pośrednim czasie działania albo analogi długodziałające, w tym drugim – insuliny NPH szybkodziałające lub analogi krótkodziałające.

Wymagania dla insuliny bazalnej

Idealna insulina bazowa powinna być przede wszystkim stabilna, co oznacza, że przez cały okres swojego działania powinna z podobnym natężeniem obniżać poziom cukru we krwi, a nawet nie tyle obniżać, co „trzymać go w ryzach”. Jednym z głównych atutów analogów długodziałających, takich jak Lantus i Levemir jest tzw. bezszczytowy profil działania oraz czas aktywności w organizmie, który sięga do 24 godzin.

W momencie ich wprowadzania na rynek była to rewolucja w stosunku do dostępnej wcześniej insuliny ludzkiej o przedłużonym czasie działania, która była aktywna maksymalnie do 18 godzin, i z tego powodu musiała być podawana dwa razy na dobę, a ponadto miała wyraźny szczyt działania (po 6-8 godzinach od wstrzyknięcia), przez co zwiększała ryzyko niedocukrzenia w nocy. Toujeo i Tresiba to, podobnie jak Lantus, także insuliny o płaskim profilu działania

Insulina Toujeo – kto i dlaczego może ją stosować?

Insulina Toujeo to nic innego, jak dobrze znany diabetykom Lantus, tylko znacznie bardziej skoncentrowany, co oznacza, że możemy jej wstrzykiwać objętościowo mniej. Standardowo Lantus występuje w stężeniu 100 jednostek na 1 ml, w przypadku Toujeo mamy 300 jednostek na 1 ml.  Można zatem powiedzieć, że Toujeo to trzykrotnie skoncentrowany Lantus. Jakie ma to znaczenie dla pacjentów? Po pierwsze mogą podawać sobie mniejsze objętościowo dawki insuliny bazalnej. Dla osób z cukrzycą typu 1., które są szczupłe, nie ma to aż tak dużego znaczenia. Jednak wśród otyłych pacjentów z cukrzycą typu 2. i dużą insulinoopornością zdarzają się tacy, którzy potrzebują ponad 100 jednostek insuliny bazowej na dobę.

W takim przypadku objętość wstrzykiwanej dawki ma ogromne znaczenie. Przez to, że dawki są mniejsze dochodzi od mniejszych uszkodzeń tkanki podskórnej. Ponadto okazało się, że objętość dawki ma też wpływ na działanie samej insuliny. Badania porównujące insuliny Toujeo i Lantus wykazały, że bardziej skoncentrowana postać insuliny glargine (substancja czynna obydwu preparatów) charakteryzuje się większą stabilnością działania, niesie ze sobą mniejsze ryzyko niedocukrzeń oraz mniejsze ryzyko przyrostu masy ciała. Korzyści te były w szczególności zauważane u otyłych pacjentów przyjmujących duże dawki insuliny.

Czytaj również: Jak leczono cukrzycę przed wynalezieniem insuliny?

Podsumowując, Toujeo to skoncentrowana postać insuliny glargine dostępnej w mniejszym stężeniu preparacie Lantus, czy w insulinie biopodobnej Abasaglar. Jest to insulina działająca z podobną mocą przez 22-24 godziny na dobę. Najczęściej jest przyjmowana raz na dobę o stałej porze. Ważne jest, by pilnować czasu jej podania. Jeśli pacjent, który standardowo podaje insulinę bazalną o godzinie 21.00 któregoś dnia zapomni o zastrzyki i zrobi go np. trzy godziny później, najpewniej dojdzie u niego do hiperglikemii, bo powstanie przerwa w dostawie insuliny bazowej.

Tresiba – analog ultradługodziałający

Tresiba to nowy analog insuliny ludzkiej, określany jako ultra długodziałający. Czas jej aktywności w organizmie przekracza 42 godziny. Substancją czynną preparatu Tresiba jest insulina degludec. Najważniejsze różnice w stosunku do insuliny Lantus dotyczą możliwości elastycznego jej podawania. W tym przypadku nie trzeba trzymać się stałych pór iniekcji insuliny bazalnej z zastrzeżeniem, że nie należy jej podawać częściej niż co 8 godzin.

Insulina degludec wyróżnia się bardzo stabilnym i przewidywalnym profilem działania. Jest to lek, który nie działa natychmiast, a tworzy w tkance podskórnej rodzaj depozytu insuliny. Ten depozyt jest stopniowo uwalniany do krwioobiegu. Po rozpoczęciu insulinoterapii tym preparatem pełne spektrum jego działania jest widoczne po 8 dniach regularnego stosowania. Dopiero po takim czasie depozyt insuliny w tkance podskórnej jest na tyle ustabilizowany, by móc ocenić, np. czy dawka leku została dobrze dobrana. Nie oznacza to oczywiście, że Tresiba nie działa już w pierwszej dobie po jej podaniu, jednak, aby działała z pełną mocą, musi mieć czas, by się „zaaklimatyzować” w organizmie. Trzeba o tym pamiętać w momencie rozpoczynania insulinoterapii tym preparatem i jej kończenia. Wówczas także potrzeba około tygodnia, aż działanie Tresiby w organizmie zupełnie wygaśnie.

Badania wykazały, że stosowanie preparatu Tresiba w podobny sposób wpływa na poziom hemoglobiny glikowanej co leczenie Lantusem, jednak pacjenci stosujący ultra długodziałający analog doświadczali o ponad 50 proc. mniej ciężkich niedocukrzeń (w tym nocnych) oraz o ok. 40 proc. mniej wszystkich niedocukrzeń (w badaniu jako ciężką hipoglikemię traktowano spadek poziomu cukru wymagający wsparcia osób trzecich, a nocną hipoglikemię – zdarzenia miedzy godziną 00:01  a 05:59).

Jednocześnie badania wykazały, że ryzyko epizodów sercowo-naczyniowych przy stosowaniu insulin Tresiba i Lantus jest porównywalne, mimo że jest ono zależne od częstotliwości występowania i ciężkości epizodów niedocukrzenia. Tresiba zwykle wymaga stosowania mniejszych dawek insuliny niż Lantus. Zaleca się, by przy zmianie preparatu obniżyć dawkę Tresiby w stosunku do Lantusa o  20 proc.

Insulina Tresiba dostępna jest w tradycyjnych fiolkach do penów oraz w wersji jednorazowego wstrzykiwacza. Umożliwia on podanie aż 160 jednostek insuliny w jednym bolusie, co jest przydatne dla osób o bardzo dużej insulinooporności, które jednorazowo muszą podawać bardzo duże bolusy insuliny.

W Polsce Tresiba nie jest dostępna dla większości pacjentów z powodu braku refundacji.Cena za opakowanie - 5 fiolek po 3 ml - oscyluje wokół 600 zł.

Analogi długodziałające

Nazwa handlowa/producent

Substancja czynna

Czas działania

Refundacja

Lantus (Sanofi)

Glargina

24 godziny

Tak

Levemir (Novo Nordisk)

Detemir

Do 24 godzin

Tak

Abasaglar (Lilly)

Glargina

24 godziny

Tak

Toujeo (Sanofi)

Glargina

24 godziny

Tak

Tresiba (novo Nordisk)

Degludec

Ponad 42 godziny

Nie

 

 

Poznaj naszego eksperta

Redakcja

Redakcja

Zainteresował Cię nasz artykuł, masz pytania, sugestie lub wątpliwości?

Napisz do nas: redakcja@apteline.pl

Bądźmy w kontakcie - jeśli chcesz być na bieżąco z tekstami, które będziemy dla Ciebie publikować, dołącz do naszego newslettera. Zapisz się!

Zobacz także

Polecane produkty