Przejdź do treśći

Artykuł

Homocysteina – normy, badanie, dieta. Homocysteina a miażdżyca

homocysteina Hcy - wzór chemiczny

Homocysteina należy do grupy aminokwasów. Wysoki poziom homocysteiny (hiperhomocysteinemia) – podobnie jak wysoki cholesterol – może zwiększać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych, takich jak: miażdżyca, udar mózgu, zawał serca, nadciśnienie, niedoczynność tarczycy. Jaka jest norma homocysteiny? Jakie są przyczyny wysokiego poziomu homocysteiny? Jak obniżyć jej poziom?

Homocysteina – co to jest?

Homocysteina (Hcy) jest organicznym związkiem chemicznym, który zaliczany jest do grupy aminokwasów (homocysteina to aminokwas siarkowy). Aktualnie poziom homocysteiny uważany jest za czynnik zmian miażdżycowych (takich jak zawał serca, udar mózgu) oraz zmian zakrzepowych.

Czytaj też:  Miażdżyca – objawy, leczenie, rodzaje: miażdżyca kończyn dolnych, miażdżyca aorty, miażdżyca mózgu

Homocysteina a miażdżyca i zakrzepica

Homocysteina w organizmie człowieka powstaje w wyniku trawienia pokarmów białkowych. Skutkiem wysokiego poziomu homocysteiny jest postępująca miażdżycahiperhomocysteinemia może nie tylko uszkadzać naczynia krwionośne, ale też zaburzać krzepliwość krwi. Homocysteina to czynnik prozakrzepowy – jej wysoki poziom zwiększa ryzyko takich chorób jak zakrzepica żylna.

UWAGA! Wysoki poziom „złego cholesterolu” może wywoływać miażdżycę oraz problemy zakrzepowe, ale to właśnie poziom homocysteiny często wiąże się z jeszcze większym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych. Wiedza na temat tego, jak bardzo ważny jest poziom homocysteiny jest wciąż bardzo niewielka.

Czytaj też:  Cholesterol: norma, dobry i zły cholesterol (HDL, LDL), jak obniżyć poziom cholesterolu

Czym jest hiperhomocysteinemia? Jakie wartości homocysteiny są groźne dla zdrowia?

Hiperhomocysteinemia to zbyt wysokie stężenie homocysteiny we krwi. Warto wiedzieć, że poziom homocysteiny rośnie wraz z wiekiem. Na wyższe wartości stężenia homocysteiny narażone są również kobiety w ciąży.

Homocysteina – norma

Za normę stężenia homocysteiny uważa się wartość pomiędzy 5-15 µmol/l.

Hiperhomocysteinemia stwierdzana jest w przypadku poziomu homocysteiny wyższego niż 15 µmol/l; homocysteina powyżej 100 µmol/l to stan poważnej hiperhomocysteinemii.

Czytaj też:  Diagnostyka anemii – interpretacja wyników badań

Wysoki poziom homocysteiny – przyczyny

Możliwe przyczyny wysokiej homocysteiny to m.in.:

Niedobór witamin z grupy B (B6, B12) oraz niedobór kwasu foliowego – to czynniki, które związane są z wysokim poziomem homocysteiny. Hiperhomocysteinemię mogą więc powodować choroby, w przebiegu których stwierdza się niedobór tych witamin (np. anemia Addisona-Biermera). Duże ryzyko niedoboru kwasu foliowego oraz witaminy B6 istnieje również u pacjentów po przeszczepach.

>>> Witamina B12, kwas foliowy

Homocysteina a gen MTHFR

Wysokie stężenie homocysteiny często wynika z chorób przewlekłych, ale czasami może wynikać z uwarunkowań genetycznych. Najczęstszym podłożem genetycznym hiperhomocysteinemii jest mutacja genu MTHFR. To właśnie wariant genu MTHFR sprawia, że kwas foliowy i witaminy z grupy B, czyli witaminy niezbędne do przekształcenia homocysteiny, nie są właściwie przetwarzane w organizmie (kwas foliowy nie jest odpowiednio wchłaniany). Zaburzenie przemiany homocysteiny sprawia, że rośnie jej stężenie we krwi.

>>>  Zdrowy tryb życia może zredukować genetyczne ryzyko rozwoju choroby wieńcowej

Badanie homocysteiny – jak wygląda? Ile kosztuje badanie homocysteiny?

Poziom homocysteiny oznacza się w badaniu krwi. Pobranie krwi z żyły łokciowej należy wykonać na czczo (bez spożywania pokarmów co najmniej przez 8 godzin, w tym czasie można pić jedynie wodę). Czasami zalecane jest dodatkowe badanie homocysteiny w moczu.

Pamiętaj! Przed badaniem poziomu homocysteiny – skonsultuj się z lekarzem. Na jej poziom mają wpływ niektóre leki, a nawet zioła.

Cena badania homocysteiny to ok. 40-70 zł (w zależności od placówki i laboratorium). Jeżeli mamy skierowanie od lekarza specjalisty, to badanie homocysteiny jest refundowane przez NFZ. 

badanie krwi - przygotowania do badania krwi

>>> PORADNIK: Jak odczytać wyniki badań?

Komu zalecane jest badanie homocysteiny?

Prawidłowy poziom homocysteiny, podobnie jak prawidłowy poziom cholesterolu, powinien być priorytetem przede wszystkim dla osób obciążonych ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych.

Pomiar poziomu homocysteiny – kiedy jest zalecany:

  • w diagnostyce niedoboru witaminy B12 oraz kwasu foliowego;
  • u osób starszych;
  • w rozszerzonej diagnostyce ryzyka chorób sercowo naczyniowych (np. u osób po zawale serca);
  • u osób niedożywionych;
  • u osób z przewlekłą niewydolnością nerek;
  • u alkoholików i narkomanów.

 >>> Witaminy: funkcje, niedobory witamin, rodzaje witamin

Jak obniżyć poziom homocysteiny?

Wysoki poziom homocysteiny to większe ryzyko miażdżycy i zakrzepicy, dlatego w przypadku wysokich wartości homocysteiny w badaniu laboratoryjnym, należy wdrożyć leczenie. Zwykle zalecana jest suplementacja witaminami (kwas foliowy, witamina B6, witamina B12). Jeśli podłoże hiperhomocysteinemii jest genetyczne, terapia przynosi gorsze rezultaty.

Homocysteina w ciąży

Poziom homocysteiny może wpływać na szanse zapłodnienia, hiperhomocysteinemia może też zwiększać ryzyko wad wrodzonych dziecka i ryzyko poronienia.

Może cię zainteresować:

Poznaj naszego eksperta

Jacek Krajl

Jacek Krajl

Redaktor Apteline.pl (kontakt: j.krajl@apteline.pl)

Zobacz także

Polecane produkty

Choroba wieńcowa

Choroba wieńcowa (dawniej: dusznica bolesna, dławica piersiowa), czyli zespół objawów wywołanych niedokrwieniem mięśnia sercowego, to jedna z postaci choroby niedokrwiennej serca. Szacuje się, że w ponad 95 proc. przypadków za wystąpienie choroby niedokrwiennej serca odpowiedzialna jest miażdżyca tętnic wieńcowych, dlatego choroba wieńcowa stała się synonimem choroby niedokrwiennej serca. W przebiegu choroby wieńcowej powstają tzw. blaszki miażdżycowe – to efekt odkładania się cholesterolu w tętnicach wieńcowych. Blaszka miażdżycowa stopniowo powiększa się wewnątrz tętnicy, co zaburza jej drożność. W efekcie do serca dociera coraz mniej krwi – zaczyna brakować tlenu, mięsień sercowy jest niedokrwiony i niedotleniony (niewydolność wieńcowa). W każdej chwili może również dojść do zerwania złogów w tętnicy, co może prowadzić do zawału serca.