Przejdź do treśći

Artykuł

Niedobór witaminy D − kiedy ją suplementować i w jakich ilościach

witamina D, test z krwi

Szacuje się, że ponad 90 proc. polskiego społeczeństwa ma niedobór witaminy D, który wynika z niedostatecznej ekspozycji na słońce w okresach od września do marca. Z tego też powodu rekomendowane jest suplementowanie słonecznej witaminy wszystkim osobom zdrowym bez konieczności wykonywania badań określających jej faktyczny poziom we krwi.

Zapotrzebowanie na witaminę D zależy od wielu czynników. Inne jest u osób zdrowych, inne u chorujących na schorzenia przewlekłe. Suplementacja witaminy D w odpowiednio dobranych dawkach wskazana jest dla wszystkich – od noworodków po seniorów. Ci ostatni powinni przyjmować większe dawki, z racji zaburzonej syntezy witaminy D przez skórę. Co ciekawe, rekomendacje odnośnie suplementacji zależne są także od masy ciała. Osoby otyłe powinny przyjmować znacznie większe dawki słonecznej witaminy niż osoby szczupłe, a wynika to z magazynowania witaminy D przez tkankę tłuszczową, w efekcie czego jej poziom we krwi jest zbyt niski.

Czytaj również: Witamina D - znaczenie dla zdrowia i przyczyny niedoborów

Stan zdrowia a zapotrzebowanie na witaminę D

Obowiązujące od 2013 roku rekomendacje dla osób mieszkających w klimacie umiarkowanym (w tym w Polsce) dotyczą osób zdrowych. W tej grupie nie ma konieczności wykonywania badania poziomu 25-hydroksywitaminy D w surowicy krwi. Przyjmuje się, że z racji niedoboru słońca w okresie jesieni, zimy i wczesnej wiosny, problem zbyt niskiego stężenia witaminy D jest powszechny.

Badania poziomu 25-hydroksywitaminy D jest płatne. Można oczywiście wykonać je na własną rękę, by bardziej precyzyjnie dobrać dawkę suplementu. Im bardziej brakuje nam witaminy D, tym większe jej stężenie należy przyjmować. Badanie wskazane jest u kobiet w ciąży oraz u osób z takimi przewlekłymi problemami zdrowotnymi, jak m.in. przewlekła choroba nerek, choroby alergiczne, autoimmunologiczne, przewlekła terapia steroidami, lekami przeciwpadaczkowymi itp.

Do schorzeń, które utrudniają syntezę witaminy D i przy których warto przed rozpoczęciem suplementacji określić jej faktyczny poziom zaliczane są:

  • celiakia,
  • alergia pokarmowa,
  • zespół krótkiego jelita,
  • choroba Leśniowskiego i Crohna,
  • niewydolność trzustki,
  • niedrożność dróg żółciowych,
  • choroby wątroby.

Stężenie 25 (OD) w surowicy krwi:

Poniżej 20 ng/ml – deficyt witaminy D, wskazania do suplementacji.

Zakres 20-30 ng/ml – suboptymalne zapotrzebowanie na witaminę D, wskazane niewielka suplementacja.

Zakres 30-50 ng/ml – właściwe zaopatrzenie w witaminę D, brak konieczności suplementacji.

Suplementacja witaminy D – rekomendacje dla poszczególnych grup:

Noworodki i niemowlęta (0–12 miesięcy): 

 

od urodzenia do 6. miesiąca życia: 

niemowlęta karmione piersią – dawką 400 IU/dobę (10,0 µg/dobę) 
niemowlęta karmione mlekiem modyfikowanym − dawka 400 IU/dobę (10,0 µg/dobę) łącznie z diety oraz suplementów

między 6. a 12. miesiącem życia

dawka 400–600 IU/dobę (10,0–15,0 µg/dobę) w zależności od dobowej dawki witaminy D dostarczanej z pokarmem 

noworodki urodzone przedwcześnie 

powinny otrzymywać suplementację od pierwszych dni życia (kiedy tylko będzie możliwe żywienie dojelitowe) w dawce 400–800 IU/dobę (10–20 µg/dobę) do momentu osiągnięcia skorygowanego wieku 40. tygodnia ciąży. Po tym okresie zaleca się dawki jak u niemowląt donoszonych. 

Dzieci i nastolatki (1–18 lat)

 

 

dawka 600–1000 IU/dobę (15,0–25,0 µg/dobę) zależne od masy ciała w okresie od września do kwietnia lub przez cały rok, jeśli synteza skórna jest niewystarczająca 

 

dzieci i nastolatki z otyłością (>90 centyla dla wieku i płci według lokalnych danych dla danego kraju) suplementacja 1200–2000 IU/dobę (30–50 µg/dobę) zależnie od stopnia otyłości w okresie od września do kwietnia lub przez cały rok, jeśli synteza skórna jest niewystarczająca. 

Dorośli (>18 roku życia) i osoby w wieku podeszłym (>65 roku życia): 

 

 

dawka 800–2000 IU/dobę (20,0–50,0 µg/dobę) zależnie od masy ciała w okresie od września do kwietnia lub przez cały rok, jeśli synteza skórna jest niewystarczająca 

 

dawka 800–2000 IU/dobę (20,0–50,0 µg/dobę) u osób w wieku podeszłym przez cały rok, z uwagi na gorszą skuteczność wytwarzania witaminy D w skórze 

 

osoby otyłe (BMI ≥30 kg/m2) przez cały rok dawka 1600–4000 IU/dobę (40–100 µg/dobę) zależnie od stopnia otyłości. 

Kobiety w ciąży i karmiące piersią

 

 

kobiety planujące ciążę i karmiące piersią – suplementacja zgodnie z wytycznymi dla dorosłych

 

ciężarne − dawka 1500–2000 IU/dobę (37,5–50 µg/dobę) co najmniej od II trymestru ciąży

Osoby pracujące w nocy

 

 

dawka 1000–2000 IU/dobę (25–50 µg/dobę) zależnie od masy ciała przez cały rok

 

 

Produkt godny uwagi: D-Vitum 2000 j.m.

Opakowanie D-Vitum

  • pomaga w utrzymaniu zdrowych kości, zębów,
  • pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu wapnia we krwi,
  • wspomaga prawidłowe funkcjonowanie mięśni i układu odpornościowego,
  • wspiera prawidłowe wchłanianie i wykorzystywanie wapnia i fosforu,
  • bierze udział w procesie podziału komórek.

>> ZAMÓW ONLINE

Poznaj naszego eksperta

Marta Słowińska

Marta Słowińska

Dziennikarka zajmująca się tematyką lifestyle'ową i medyczną, od 7. roku życia próbuje zaprzyjaźnić się z cukrzycą typu 1.

Zobacz także

Polecane produkty